gangbang magazine

Siva Six Interview

2010-02-28T12:54:00.000-08:00

GB: Ξεκινόντας την συνέντευξη πείτε μας πως ήρθατε σε επαφή με την δισκογραφηκη σας εταιρία?
SS Ψάχναμε για συβόλαιο 3 χρόνια! Εχοντας τον κατάλληλο εξοπλισμό ηχογραφούσαμε συνεχώς demos τα οποία στέλναμε σε εταιρίες σε όλον τον κόσμο.Ο διευθυντής της Decadance records, ο οποίος είναι 100% επαγγελματίας, ήρθε σε επαφή μαζί μας για να γνωριστούμε αρχικά και στη συνέχεια για να θέσουμε επι τάπητος τους όρους του συμβολαίου το όποίο μας δεσμεύει για 2 κυκλοφορίες συν 1.

GB: Για το άλμπουμ σας συνεισφέρατε καθόλου οικονομικά ή όλα τα έξοδα τα ανέλαβε η δισκογραφηκή σας εταιρία?
SS Θεωρώ πως είμαστε επαγγελματίες μουσικοί, ο Noid έπαιζε 7 χρόνια στους ROTTING CHRIST, ενώ εγώ έπαιζα στους SEPTIC FLESH και HORRIFIED και το να πληρώσουμε προκειμένου να κυκλοφορήσει το άλμπουμ μας απλά πιστεύω πως είναι απαράδεκτο.Γνωρίζουμε καλά την κατάσταση η οποία επικρατεί αυτη τη στιγμή με τις δισκογραφικές οι οποίες κατά βαση αποσκοπούν στην οικονομική εκμετάλλευση των καλλιτεχνών.Υπάρχουν εταιρίες που ζητούν από τις μπάντες να πληρώσουν μέρος της παραγωγής για παράδειγμα, κατάσταση που τη θεωρούμε απαράδεκτη!Η συμφωνία που βρήκαμε ήταν η καλύτερη δυνατή σε σχέση με τις προτάσεις που έχαμε από άλλες εταιρείες.

GB: Το CD σας κυκλοφορεί στην Ελλάδα?
SS Αρχικά κυκλοφόρησε μόνο στο εξωτερικό ενώ πριν 10 μέρες ανέβηκε από την χχχ (η οποία είναι η διανομέας μας στην Ελλάδα) και στα ελληνικά δισκοπολεία, αν και θα χαρακτήριζα την διανομή λίγο αναιμική (στην Ελλάδα), λογικό αφού ακόμη βρίσκετε στην αρχή της.

GB: Πως θα χαρακτηρίζατε το άλμπουμ σας και ποιά είναι τα ακούσματα που σας επηρέασαν κατά την σύνθεση του?
SS Το κυριότερο που θα ήθελα να πώ είναι ότι κάναμε έναν δίσκο που αρέσει σε εμάς! Δεν υπήρχε κάποιος συγκεκριμένος στόχος για το πως θα πρέπει να ηχεί το άλμπουμ.Θεωρούμε απαράδεκτο το να προσπαθείς να κάνεις κάποιες κλισαρισμένες κινήσεις επιδιώκοντας να κερδίσεις τη συμπάθεια ενός συγκεκριμένου κοινού.Αν αρέσει στον κόσμο καλώς, αν δεν αρέσει κανένα πρόβλημα.
Πραγματικά έρχομαι πραγματικά δύσκολη θέση όταν ερωτώμαι σχετικά με τις επιρροές μας.Βασικά δεν υπάρχουν συγκεριμένες μπάντες οι οποίες μας οδήγησαν στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα, δηλαδή να πούμε οτί εμείς παίζουμε έτσι επειδή μας αρέσουν οι τάδε.Πάντως αυτά που ακούω τα τελευταία χρόνια ελάχιστη σχέση έχουν με την ηλεκτρονική μουσική και μπορώ να πώ πως είμαι κάπως απογοητευμένος από αυτή.Τη θεωρώ κάπως βαρέτη κάπως ανεμπνευστη τα τελευταία χρόνια.Γενικά πάντως μου αρέσουν υποτονικά και καταθλιπτικά πράγματα. Οι επιρροές μας είναι ουσιαστικά το συνοθύλευμα των συγκροτημάτων που γουστάρουμε.Με ενδιαφέρει όταν ακούω μουσική να γεννιέται μέσα μου ένα βαθύ και έντονο συναίσθημα.

GB: Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο όραμα στην μπάντα σχετικά με την μελλοντική κατεύθυνση του ήχου σας?
SS Γενικά δεν έχουμε κάποια συγκεκριμένα σχέδια σχετικά με την κατεύθυνση που θα πάρει στο μέλλον ο ήχος μας . Ειληκρινά δεν ξέρω πως θα ακούγεται το επόμενο αλμπουμ.Στην παρούσα φάση είμαστε πολύ χαρούμενοι που κυκλοφόρησε το cd μας γιατι πραγματικά η παραγωγή του είχε γίνει εφιάλτης,περάσαμε 12 μήνες στο στούντιο και πολλές φορές φτάσαμε πραγματικά στα όρια μας.Θέλουμε να το ευχαριστηθούμε και να παίξουμε σε όσες περισσότερες συναυλίες γίνεται.Κανονίζουμε άλλωστε μια Ευρωπαίκή περιοδεία για το άμεσο μέλλον.

GB: Ποιός είναι ο τρόπος με τον οποίο δουλεύετε τις συνθέσεις σας?
SS Kαταρχήν έχουμε στην διάθεση μας 2 πλήρως εξοπλισμένα home studios.Ο καθένας δουλεύει τα κομμάτια σπίτι του και αφού τα ολοκληρώσει στη συνέχεια τα παρουσιάζει στον άλλο όπου ο καθένας κάνει τις προτάσεις του.Αφού συμφωνήσουμε και οι 2 τα συζητούμε με τον παραγωγό ο οποίος είναι για μας σαν το τρίτο μέλος της μπάντας.Βέβαια ας μην ξεχνούμε και τους διάφορους αστάθμητους παράγοντες που προκύπτουν συνήθως στις ηχογραφήσεις και επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα.

GB: Ο παραγωγός του άλμπουμ είναι Έλληνας?
SS Λέγεται Δημήτρης Ν έχει το Audio club και έχει συνεργαστεί με μπάντες από διάφορες μουσικά είδη.Πιστεύω πως είναι μακράν ο καλύτερος παραγωγός μέσα στα ελληνικά σύνορα ή τουλαχιστον από αυτούς που γνωρίζω ή έχει τύχει να ακούσω την δουλεία τους.

GB: Λίγα λόγια για την συμμετοχή του Χρήστου Αντωνίου?
SS O Χρήστος είναι καλός φίλος απο την εποχή των SEPTIC FLESH, είναι ένας εξαίρετος μουσικός, συγκεκριμένα αυτή την εποχή δουλεύει στο Λονδίνο σε ένα από τα μεγαλύτερα Ευρωπαίκά στούντιο.Ήθελα πολύ τη συμβολή του Χρήστου με τις ενορχηστρώσεις του γιατί το κλίμα που δίνουν όλα αυτά τα κλασσικά όργανα θεωρώ πως είναι σημαντικό για τους SIVA SIX. Τον ευχαριστώ πολύ για την συμβολή του.

GB: Η συμμετοχή σας στο παρελθόν σε 2 γνωστές ελληνικές μπάντες, τους ROTTING CHRIST και τους HORRIFIED σας βοήθησε να ανοίξουν κάποιες πόρτες?
SS Όσο αφορά την αναζήτηση δισκογραφικού συμβολαίου η συμμετοχή μας στις παραπάνω μπάντες δεν μας βοήθησε καθόλου αφού η εταιρία μας για παράδειγμα ούτε καν ήξερε τους ROTTING.Κινούνται σε άλλους μη – metal μουσικούς χώρους.Σε επίπεδο εμπειριών όμως μάθαμε πολλά για τον τρόπο σκέψης και λειτουργίας ενός επαγγελματικού συγκροτήματος, πως καθορίζονται οι προτεραιότητες....γενικά όλη αυτή η τριβή μας ωφέλησε πολύ.Προτείνουμε αν κάποιος μουσικός έχει πρόταση από μεγάλες μπάντες να δεχθεί να συνεργαστεί μαζί τους γιατί είναι σίγουρο πως θα κερδίσει πολλές εμπειρίες.

GB: Ο ήχος στον οποίο κινείστε έχει παρουσία στην Ελλάδα?
SS Ο ήχος αυτός υπάρχει στην χώρα ανέκαθεν, και ιδιαίτερα τα τελευταία 5 χρόνια γνωρίζει μια άνθιση.Υπάρχει πραγματικά οργασμός από μπάντες, καλές ή κακές δεν έχει σημασία ο καθένας το κρίνει με βάση το δικό του γούστο.Υπάρχουν τουλάχιστον 20 συγκροτήματα που δραστηριοποιούνται αυτή τη στιγμή στην ελληνική σκηνή.

GB: Λίγα λόγια για τους στίχους?
SS Οι στίχοι πηγάζουν από τα βιώματα μας ή και από πράγματα που μας ενδιαφέρει να ασχολούμαστε όπως πχ η επιστημονική φαντασία.Σίγουρα υπάρχει μια φετιχιστική διάθεση στο άλμπουμ, δεν έχουμε άλλωστε πρόβλημα να παραδεχθούμε ότι ο σαδισμός και ο μαζοχισμός είναι κομμάτια της προσωπικότητας μας.Δεν έχουμε taboo ούτε να βιώσουμε ούτε να ανακαλύψουμε την αδύναμη πλευρά μας, ούτε να εκφράσουμε μέσα από τους στίχους μας το ποσοστό ανωμαλίας που κρύβουμε μέσα μας.Γενικά ότι πιο σκοτεινό και πιο ακραίο υπάρχει στον ανθρώπινο ψυχισμό μας εμπνέει και μας δίνει το σύνθημα να ασχοληθούμε μαζί του.

GB: Κάποια σχόλια σχετικά με το εξώφυλλο και το artwork ?
Για το εξώφυλλο δουλέψαμε μαζί με τον Seth με τον οποίο μας συνδέει μια στενή φιλία από την εποχή των Septic Flesh.Είναι ένας εξαίρετος καλλιτέχνης με μεγάλο ποσοστο σχιζοφρένιας μέσα του (γέλια) γεγονός που μας βοήθησε πολυ δημιουργικά!!Για το επόμενο άλμπουμ θα δουλέψουμε με τον Αμερικάνο καλλιτέχη Scott Greg του οποίου τη δουλειά εκτιμούμε πολύ.

GB: Ποιά είναι η ανταπόκριση για το νέο σας άλμπουμ μέχρι στιμής?
SS Γενικά το feedback που λαμβάνουμε μέχρι στιγμής είναι πολύ καλό.’Εχουμε λάβει θετικές κριτικές από Ρωσία,Σουηδία και Γερμανία, αυτή τη στιγμή που μιλάμε είναι Νο 4 στα alternative charts στην Ιταλία ενώ και στην Ελλάδα πάει καλά δεδομένης της διανομής που πριν λίγες μέρες ξεκίνησε όπως έιπαμε.

GB: Άμεσα συναυλιακά σχέδια για το μέλλον?
SS Πιθανότατα θα παίξουμε στο Sink Festival το οποίο είναι φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής ενώ επιδιώκουμε να παίξουμε ως support στην επερχόμενη συναυλία των Fantomas/Merzbow στην Ελλάδα.Οι Fantomas είναι πραγματικά εκπληκτικοί!

GB: Λίγα λόγια για το τέλος?
SS Θελώ να πω για την συγκεκριμένη δουλεια κουραστήκαμε πάρα πολυ, ξοδέψαμε 12 μήνες στα στούντιο φτάνοντας ψυχοσωματικά στα όρια μας! Ελπίζω ο κόσμος να απολάυσει το cd μαςπραγματικά! Είναι αποτέλεσμα ειληκρινούς και κοπιαστικής προσπάθειας.

GB: Σε ευχαριστούμε πολύ!
SS Ευχαριστούμε για την συνεντευξή και καλή τύχη στο περιοδικό σας!

Interview by T.Kalamatas for GB issue #02_2006

Douglas Rushkoff Interview

2010-02-28T12:39:00.000-08:00

GB: You have worked extensively with Timothy Leary. What was he like as a person? Do you think that his teachings and theories are still relevant today?
Well, I think I played with him more than I worked with him. But maybe those are the same thing. It's hard to describe another person - particularly one as multi-faceted as Leary. He was fun-loving but impatient and somewhat intolerant. He didn't like to waste his time with people's neurosis; that's probably because he was a psychologist and saw it as a real pollutant. He was always challenging people's assumptions, forcing them to look at problems from new directions, and always in motion. This made him tough to be around, to some extent. It was like dropping acid or something. You knew you were in for a ride. But was always interesting to watch how his mind worked. And he was probably the most praising person I've ever met. He loved to praise people - cheerlead their efforts, and make them feel good about what they're doing.

GB: Cyberia was an early examination of virtual reality, the digital world and the various cyberpunk trends. Did you imagine at the time how these things would eventually become part of the mainstream?
Yes and no. I definitely saw that computers and networking and electronic music would become mainstream - a part of our culture. I didn't realize how far capitalism might twist all of them to its own purposes. I mean, the Internet has become a sales platform, networking is now just a form of marketing, and electronica is the background music for commercials. I had believed that these new phenomena were somehow resistant to the forces of capitalism. They may still prove to be so, but so far it doesn't look that way.

GB: It is my impression that, during the 90s, western counterculture was going through some sort of renaissance. There were a lot of interesting theories around (scientific or occult) and it seemed that we were about to undertake a major evolutionary step (eg., meme theory, temporary autonomous zone experiments like Burning Man, Grant Morrison’s Invisibles, Technorealism, the disinformation company, the list is endless). These ideas seemed to infiltrate the mainstream as well, resulting in stuff like The Matrix, the limitless potential of the internet and a rather relaxed attitude concerning sex and drugs. Suddenly though, there seems to be a cultural shift towards authoritarian conservatism, science seems to be conveniently ignored (in matters concerning global warming, evolution, etc.) and religious extremism is on the rise. Are you worried about the way things are going or are you optimistic that we will rise above these issues?
It's certainly a challenge. I fear that human beings may be too close to our own tribal roots to liberate ourselves, and that we've developed technology too rapidly compared with our ability to use it. Only 23% of Americans believe in evolution - making it even more difficult to evolve. Meanwhile, democracy appears to have been a failed experiment - overtaken by marketing and propaganda, to the point where people can't make any genuinely informed choices. Or at least where they no longer see the need. The shift isn't really so sudden. Radical conservatives, who teamed up with, orchestrated it quite consciously over the past 30 years Christian fundamentalists to get back into power. They were working with cultural viruses they didn't understand very well, however, and have now reduced the American populace to a mob. If they can control it, they may be okay for a little while longer. But when people are provoked on an emotional level for too long, they can become unpredictable.

GB: Leary, Terrence McKenna, Robert Anton Wilson and others have always insisted on the mind- expanding properties of psychedelic substances such as LSD, psylocybe mushrooms, DMT, etc. (and of course the idea has been around for ever). Unsurprisingly, most governments do not agree. Where do you stand on that?
I think everyone agrees on the mind-expanding properties. The only place people differ is on whether mind expansion is a good thing. Governments *love* mind expansion when they can use it in a controlled fashion. I think psychedelic substances can be great medicine for people who have forgotten about the plasticity of reality, and the extent to which we create our own perspectives. I think they can be an obstacle to one's intellectual and spiritual development, though, if they aren't used in a very conscious way. I don't think someone needs to have had a psychedelic experience, though, in order to get what's going on here.

GB: Testament presents a very interesting interpretation of Biblical events. What were the inspirations for it?
The Bible, itself, really. That's the easiest way to say it. Plus the way that the Bible has been so pathetically misinterpreted and sold. It's a powerful text, with some of the best mythological strains yet invented. So I was inspired to release some of its more potent ideas, again, back into the culture.

GB: There were some rumours of collaboration with Grant Morrison recently. Is that true?
Yeah - he and Genesis P-Orridge and I were going to meet up in this little country house I had and talk into a tape recorder for a few days. Turned out to be right around the time Grant's mom got sick with something, and then his father died. So it just didn't work out. And we all got onto other projects after that. Grant and I did a conference or two together, one for Disinfo and another out at the Aspen Institute. And he pretty much opened the door for me to the comic world. So we do some stuff together - just not so very explicitly.

GB: Are there any plans for the future for Psychic TV? What kind of music are you listening to these days?
Psychic TV was doing a lot of touring in Europe, which didn't really fit well with my new family life. You can't just go off around the world when you've got a little baby and a new mother at home. At least I couldn't. But I did play on a track for the new record - which should be out this year, I'd think. And I'll always be a friend of Gen's and the bands. It's definitely Gen's trip, though, and I have so much of my own work to do while I'm here that I'm probably better off not playing in a band. At least not one with as big a schedule and fan-base as PTV.
About what kind of music I'm listening to. Honestly, it's mostly ska and reggae. The baby likes that stuff, so I try to keep her happy. A little 70's rock, but mostly ska. And DanceHall reggae.

Interview by D.Kontogiannis for GB issue #07_2006

Beautiful Creatures Interview

2010-02-28T12:07:00.000-08:00

GB: What's the story about BEAUTIFUL CREATURES?
The band was formed in 2000,was quickly signed by Warner Bros. Toured most of 2001 and into 2002 with KISS, The Ozz Fest, Marilyn Manson, The Rolling Rock Tour to name a few. Since then we have had label, management and member changes. In 2005 we released Deuce on JVC Records in Japan and Spitfire Records in the US. We just shot a video for the single "Anyone" and are going on a US tour with The Gentitorturers in the fall.

GB: What was the main idea for "creating" BEAUTIFUL CREATURES?
To form a kick ass, unapologetic rock band.

GB: I read that the new BEAUTIFUL CREATURES CD "Deuce" will be out from "SPITFIRE RECORDS". What made you change you record label? Are you satisfied with SPITFIRE?
Yes, we are signed to SPITFIRE RECORDS and are happy with them. They are an independent company, so it is different than WB, but like I said we are happy with them. As far as WB, we were caught in the middle of the AOL-Time Warner merger.

GB: What is the connection with Bang Tango?
Joe LeSte was the singer

GB: Do you believe that, the sleazy sound will have (in the future) another chance to be as popular as in the 80's?
Things always come back around, but we aren't really living in the past. There are bands like Jet, Velvet Revolver, The Darkness, Avenge Seven Fold, Marilyn Manson, Buckcherry and us that are putting out rock music today. All of these bands and others are doing this style of music because it's what is inside them and it comes out in the truest form. So it doesn't matter if it's the popular thing to do, it's honest.

GB: What more can we expect from BC in the future?
Rock at it's finest.

GB: About your new album. Is it in the same attitude as your debut?
Yes, it has the same spirit, but we didn't want to write the same record twice, so it is different. I think it's heavier than the debut and we experimented with some different styles, but it's still BEAUTIFUL CREATURES.

GB: 4 records that you bought lately.
NIN "White Teeth," Head Automatica "Decadence," Avenge Sevenfold "City Of Evil," Black Rebel MotorcycleClub "Howl,"

GB: Your girlfriend is selling your record collection. What is your reaction?
My record collection is quite large, so she would get a lot of money for it... So I would say let's get two tickets to Vegas and let it all ride on red!

GB: A band from Sweden (HARDCORE SUPERSTAR), said in one of their songs....."They are not even the new Bang Tango". Why do you believe they said that? What is your answer?
I have no idea

GB: If there is anything that you would like to add...pls go ahead.
Do yourself a favour , buy the new BEAUTIFUL CREATURES CD "Deuce"

Interview taken by -manoc- for GB issue #04_2005

Sound Effect Records Interview

2010-02-28T11:46:00.000-08:00

GB: Τι σε έκανε και αποφάσισες να δημιουργήσεις το δικό σου label; Ποιες ήταν οι δυσκολίες που αντιμετώπισες και ποιες τελικά οι λύσεις έδωσες ;
Giannis: Ο φίλος μου ο Γιώργος κάποια στιγμή έφερε να ακούσω μια ενδιαφέρουσα δουλειά. Μετά από λίγο δημιούργησε ένα label και έβγαλε το Voyage Limpid Sound με την συμμετοχή μου. Το label -nowhere street music- δεν είχε την εξέλιξη που θα θέλαμε. Λίγο αργότερα, εφόσον είχα σταματήσει να δουλεύω ως τεχνικός ήχου, άνοιξα το δισκάδικο (έχοντας αποκτήσει το σαράκι της δισκογραφίας και το πείσμα να αλλάξω την ροή των πραγμάτων) και διάλεξα αντί να δίνω λεφτά για διαφημίσεις να «επιδοτώ» τις παραγωγές μου. Ο κύκλος έκλεισε με την πρόσφατη δημιουργία του Nowhere Sound label που είναι μια κοινή προσπάθεια της Nowhere Street Music με την Sound Effect Records και έχει πιο ψυχεδελικό χαρακτήρα.
Οι δυσκολίες ήταν κατά κύριο λόγο οικονομικές που απορρέουν από την έλλειψη στήριξης των ανεξάρτητων προσπαθειών από τον ίδιο τους τον χώρο! Δεν θα επεκταθώ σ’ αυτό το θέμα γιατί δεν μου αρέσει η γκρίνια.
Η λύσεις μέχρι στιγμής βρέθηκαν στην αγορά του εξωτερικού και στο ότι έχω μειώσει τις καταναλωτικές μου ανάγκες! Οι δυσκολίες πάντα υπάρχουν οπότε εκτός από εμπόδιο αποτελούν και δικαιολογία. Δεν ψάχνω τίποτα άλλο πέραν του πως θα καταφέρω να το κάνω καλύτερα.

GB:Ποιο είναι το καλύτερο πράγμα στο να έχεις ένα δικό σου label;
Giannis: Η συμμετοχή στα δρώμενα.
Σε δεύτερο επίπεδο (το οποίο δεν είναι του παρόντος), η ικανοποίηση ότι τελικά δούλεψα σε ένα χώρο που αγαπώ και θα επιθυμούσα να του επιστρέψω ένα μικρό ποσοστό της χαράς που μου έχει προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια. Αν τελικά τα καταφέρω δεν νομίζω να υπάρχει κάτι καλύτερο.

GB: Ποιο είναι το χειρότερο πράγμα στο να έχεις το δικό σου label;
Giannis: Η απογοήτευση από την απαξίωση ενός μεγάλου μέρους της Ελληνικής αγοράς.

GB: Ποιοι είναι οι στόχοι που έχεις θέσει για την Sound Effect records και ποιοι είναι οι προσωπικοί σου;
Giannis: Ο άμεσος στόχος είναι η εντατικότερη διανομή και προβολή της Sound Effect Records στο εξωτερικό και εσωτερικό. Το εξωτερικό τελικά είναι πιο δεκτικό και σίγουρα πιο αποδοτικό λόγο εύρους της αγοράς. Συνάμα αποτελεί ένα προσωπικό μου στοίχημα.
Μέρος της Ελληνικής μουσικής αξίζει να εξάγεται. Όσες περισσότερες τέτοιες δουλειές καταφέρνω να εξάγω τόσο πιο κοντά στον στόχο βρίσκομαι.
Προσωπικοί μου στόχοι είναι να κερδίσω το στοίχημα της ξένης αγοράς αλλά παράλληλα να καταφέρω να εξοικονομήσω περισσότερο χρόνο για μένα και τους οικείους μου.

GB:Σε αυτό το σημείο καλό θα ήταν να αναφέρουμε πως η Sound Effect records καταπιάνεται με ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής. Θέλεις να μας πεις λίγα πράγματα για το ήχο στον οποίο κινείτε το label;
Giannis: Οι μέχρι τώρα κυκλοφορίες (εκτός μίας) μπορούμε να πούμε ότι είχαν ένα κοινό στίγμα. Είναι λίγο δύσκολο να βάζεις ταμπέλες στην μουσική γι’ αυτό ας πούμε ότι απορρέουν από την 60’s αισθητική και φιλοσοφία αλλά και την δημιουργική αναβίωσή της. Acid, garage punk & psychedelic music for the restless! Η επόμενες κυκλοφορίες θα εμπλουτίσουν το ρεπερτόριο της εταιρίας. Συγκεκριμένα οι Will-o-the wisp θα προσθέσουν μία progressive χροιά ενώ οι Headquake θα εισάγουν μία stoner νότα...
Πάντα εκτιμούσα διάφορα μουσικά είδη με την προϋπόθεση ότι είναι αυθεντικά. Προσπαθώ να περάσω αυτήν την λογική και στις κυκλοφορίες μου. Εκτός αυτού πόσες ψυχεδελικές κυκλοφορίες μέσα σ’ ένα χρόνο θα μπορούσε να έχει ένα Ελληνικό label;

GB: Τελικά οι μικρές δισκογραφικές εταιρείες καλύπτουν το κενό που αναγκαστικά δε μπορούν να καλύψουν οι μεγάλες;
Giannis: Εκ των πραγμάτων, εάν δεν κάλυπταν κάποιο κενό δεν θα υπήρχαν.

GB: Αν κάποια στιγμή σου γινόταν πρόταση εξαγοράς του label σου από μεγάλη δισκογραφική πως θα αντιδρούσες;
Giannis: Αν τα λεφτά που θα έπαιρνα με βοηθούσαν να πετύχω τους στόχους μου (βλέπε ερώτηση 4) θα έβρισκα σίγουρα ένα συμπαθητικό όνομα για το νέο μου label...

GB: Τι είναι αυτό που κυρίως κοιτάς σε ένα συγκρότημα πριν υπογράψεις;
Giannis: Να έχει προσωπικό στίγμα, να μου αρέσει ο ήχος του και να εκτιμώ τα μέλη του. Να είναι με λίγα λόγια αυθεντικοί.

GB: Αν μπορούσες να έχεις έναν οποιοδήποτε καλλιτέχνη η συγκρότημα - ποιο θα ήταν αυτό;
Giannis: Από μία τεράστια λίστα με ονόματα θα διάλεγα σίγουρα αυτόν/αυτό που θα ήθελε να είναι στο δυναμικό της Sound Effect. Αν ήθελαν περισσότεροι από έναν/ένα θα ήμουν απλά ευτυχισμένος.
Τελικά όμως η ζωή είναι απρόβλεπτη και έτυχε στην πορεία να γράψει για την Sound Effect ένα από αυτά τα ονόματα, ο Sky “sunlight” Saxon! Είναι στην πρώτη δεκάδα σίγουρα!

GB:Αν είχες να δώσεις μια συμβουλή σε μπάντες που ψάχνουν απεγνωσμένα για ένα συμβόλαιο, ποια θα ήταν αυτή;
Giannis: Εφόσον η «ανεξάρτητη» δισκογραφία στην Ελλάδα δεν αποφέρει κέρδη να κάνουν αυτό που θέλουν όπως το θέλουν και να μην αφήνουν κανένα να τους χειραγωγεί.
Μία πιο πρακτική συμβουλή είναι πρώτα να αποκτήσουν προσωπικότητα και στίγμα μέσα από ζωντανές εμφανίσεις και μετά να σκεφτούν την δισκογραφία.

GB:Πως μπορείς και συνδυάζεις το τρέξιμο για το label με το τρέξιμο του δισκάδικου που διατηρείς;
Giannis: Ο συνδυασμός δεν είναι δύσκολος, ο χρόνος είναι ο περιορισμός. Σε αυτό με έχει βοηθήσει έμπρακτα αλλά και ηθικά η σύντροφός μου.

GB: Πολύς είναι ο κόσμος που δε γνωρίζει πως μερικά χρόνια πριν συμμετείχες στη δημιουργία του ανεξάρτητου εντύπου Rock Jam. Ποιο ήταν το όραμα σας, τι πήγε στραβά και το εγκαταλείψατε και ποια είναι η γνώμη σου τόσο για τα ανεξάρτητα έντυπα όσο και για τα εξαρτημένα έντυπα στη χώρα;
Giannis: Η ανάμειξή μου με το Rock Jam ήρθε κατόπιν πρόσκλησης του Γιώργου και του Νίκου να συμμετάσχω σε ένα δικό τους όραμα που σεβάστηκα και αποδέχτηκα. Εγώ απλά πρόσθεσα το δικό μου όραμα για το cd του περιοδικού το οποίο ήθελα να αποτελεί ένα «βήμα» για τα συγκροτήματα.
Το όραμα εξ ορισμού δεν είναι κάτι που δέχεται συμβιβασμούς ούτε μπορεί να προχωρήσει εάν δεν έχει την υποστήριξη μερίδας του κοινού.
Ως προς το πρώτο σκέλος αποφασίσαμε να το σταματήσουμε για να αντικατασταθεί από δύο περιοδικά. Το ένα θα ήταν η αναβίωση του ψυχαγωγού του Νίκου και το άλλο ένα Αγγλόφωνο που θα έβγαζα με τον Γιώργο. Τελικά η δισκογραφία δεν μου άφησε τον απαραίτητο ελεύθερο χρόνο (συγνώμη Γιώργο).
Ως προς το δεύτερο, εάν το μεγαλύτερο μέρος του κοινού που έχει κατά καιρούς εκφράσει την απορία «γιατί δεν συνεχίσατε;» αγόραζε το περιοδικό ίσως δεν υπήρχε λόγος να απορεί.
Η ανεξαρτησία δεν είναι κάτι που δηλώνεται, είναι κάτι που βιώνεται οπότε δεν θα τραβούσα αβίαστα μία διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα έντυπα. Συγκεκριμένα για τα έντυπα της Ελλάδας έχω την εντύπωση πως σε γενικές γραμμές τους λείπει το όραμα και το πείσμα. Από την άλλη πλευρά όσα από τα έντυπα έχουν αυτά τα γνωρίσματα δεν έχουν μία υποτυπώδη έστω διανομή με αποτέλεσμα να μην έχουν το κοινό που απαιτείται για να επιβιώσουν!

GB:Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου. Μπορείς να κλήσεις όπως επιθυμείς.
Giannis: Μην ανταλλάζετε την επαναστατικότητα των εφηβικών σας χρόνων και την έμφυτη ανάγκη του ανθρώπου για δημιουργία με την άνεση. Το βόλεμα προκαλεί χοληστερίνη και μόνιμες καρδιαγγειακές βλάβες.

Interview by -manoc- for GB issue #08_2007

Nick Kapilides Interview

2010-02-28T11:41:00.000-08:00

H jazz στην Ελλάδα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Οι προσπάθειες πάνω στα πρότυπα φαίνονται να μην έχουν φαντασία, ενώ τυχόν ιδιωματισμοί παρουσιάζονται παράταιροι. Οι μουσικοί χρειάζεται να έχουν υπομονή, επιμονή και ισχυρή μουσική ταυτότητα για να παρουσιάσουν συνθέσεις που θα συγκερνούν την jazz αρμονία με τις ελληνικές μελωδίες και ρυθμούς. Πολλοί απογοητεύονται ή χάνουν τον βηματισμό τους αλλά ο Νίκος Καπηλίδης έχοντας περάσει μέσα από τη φωτιά στην μουσική, έφτασε σε σημείο ωρίμανσης που του επιτρέπει να παρουσιάσει στέρεες και πρωτότυπες συνθέσεις. Το ‘arothymian’ είναι το album που φανερώνει τις καταβολές και τις αγάπες του.

GB: Πως αποφασίσατε ν’ ασχοληθείτε με τα drums αν και είχατε ξεκινήσει με άλλα όργανα;
Ο πατέρας μου είχε μαγαζί με δίσκους στη Ξάνθη κι αργότερα στη Δράμα. Παράλληλα γνώριζε και δίδασκε διάφορα όργανα και κάπως έτσι ξεκίνησα κι εγώ. Στην αρχή ξεκίνησα με ακορντεόν, μετά έκανα για 6 μήνες μπουζούκι, προσπάθησα επίσης τρομπέτα και φλάουτο αλλά ο πατέρας μου βλέποντας πως δεν ήμουν ιδιαίτερα καλός με παρότρυνε ν’ ασχοληθώ με τα drums. Όταν ήμουν 13 ετών μου χάρισε congas και μου είπε να προσπαθώ να παίξω ότι άκουγα από τους δίσκους που έπαιζε στο δισκάδικο. Από το επόμενο καλοκαίρι ξεκίνησα να παίζω μαζί με τον πατέρα και τα’ αδέλφια μου σε τοπικά πανηγύρια.

GB: Πόσο σας επηρέασαν τα ακούσματα που είχατε σαν παιδί και η εμπειρία των πανηγυριών;
Τότε δεν είχα συναίσθηση του γεγονότος, τώρα όμως θεωρώ ότι ήταν σημαντικό σχολείο. Μικρός ήμουν φανατικός ροκάς και τα ελληνικά τα είχα σε δεύτερη μοίρα, οπότε δε γουστάριζα να πηγαίνω στα πανηγύρια. Όμως όλα αυτά είναι κύκλος και σήμερα μπορώ να πω, πως ότι «μίσησα» μικρός, το αγάπησα μεγάλος. Ο πατέρας μου ήταν ντούρος Πόντιος. Παίζαμε απ’ τις 8 το απόγευμα, μέχρι τις 6 το πρωί κι εκείνος ήθελε ν’ αποδίδουμε το ίδιο καλά μέχρι το τέλος του πανηγυριού, δίνοντας όμως αυτός πρώτος το παράδειγμα.

GB: Είχατε κάποια μουσικά πρότυπα;
Δεν μπορώ να πω ότι είχα από την αρχή κάποια πρότυπα και μάλλον δεν ενδιαφερόμουν τόσο για το όργανο όσο για τη μουσική. Τότε ήμουν γοητευμένος απ’ την soul που μόλις είχε σκάσει μύτη. Οι Beatles δε με απασχόλησαν, ενώ αργότερα εκτίμησα τους Rolling Stones. Επίσης άκουγα κι αυτά που έπαιζε ο πατέρας στο μαγαζί κυρίως ποντιακά, αλλά και αρκετή jazz και κλασσική μουσική. Τ’αυτί μου είχε εστιάσει κυρίως στη δυτική μουσική.

GB: Στο site σας αναφέρετε τις επιρροές που είχατε από 25 drummers και με χαρά παρατήρησα ότι πολλοί απ’ αυτούς είναι Έλληνες.
Κάποιοι απ’ αυτούς είναι σημαντικοί, κάποιοι άλλοι θα γίνουν. Το έκανα σαν πρόκληση, σαν προβοκάτσια για να δείξω ότι δεν είναι μόνο οι Αμερικάνοι αυτοί που μας έχουν επηρεάσει αλλά και όλοι αυτοί οι συνάδελφοι που υπάρχουν γύρω μας και αποτελούν άμεση επιρροή.

GB: Υπάρχει συναδελφική αλληλεγγύη μεταξύ των drummers ή αποτελείτε κι εσείς μικρογραφία της κοινωνίας;
Δεν αποτελούμε εξαίρεση, αλλά έχω αποφασίσει να μην ανταγωνίζομαι κακά. Η αλληλεγγύη υπάρχει ανάλογα με τους ανθρώπους κι όχι με το όργανο, αλλά οι drummers ίσως να έχουν λίγο περισσότερη αφού έχουν 4 μέλη να δαμάσουν κι αυτό είναι για όλους δύσκολο.

GB: Τι αποκομίσατε συμμετέχοντας σε σεμινάρια των Tony Williams, Jack DeJohnette;
Είναι πολύ σημαντικές οι στιγμές όπου έχεις μπροστά σου ανθρώπους που έχουν καθορίσει την jazz και προσπαθούν να σου εξηγήσουν μερικά πράγματα τα οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή θεωρούσες ανυπέρβλητα. Συμμετείχα σε σεμινάρια που έκαναν στο Chicago και ήταν πολύ διαχυτικοί, πράοι και ήρεμοι προσπαθώντας πραγματικά να σε βοηθήσουν.

GB: Πως προέκυψαν οι Jazz Utopia και το ‘arothymian’;
Ξεκίνησα ν’ ασχολούμαι με τους ελληνικούς ρυθμούς και είχα στο μυαλό μου τη δημιουργία ενός group που να παίζει πάνω σε αυτούς τους ρυθμούς. Υπήρχε η σκέψη να κάνουμε κάποιες διασκευές σε παραδοσιακά κομμάτια, αλλά απ’ τη μία δεν μου άρεσε κάποιο τόσο πολύ και απ’ την άλλη δεν ένιωθα κι εγώ ικανός για κάτι τέτοιο. Οπότε άρχισα να σκαλίζω και να φτιάχνω σιγά-σιγά μερικά δικά μου και όταν μετά από καιρό φτάσαμε σ’ ένα σημείο όπου είχαμε μαζέψει τα κομμάτια του ‘arothymian’ θεωρήσαμε ότι είχε έρθει η ώρα να τα ηχογραφήσουμε.

GB: Είχατε γράψει τα θέματα πάνω στους μουσικούς ή στα όργανα;
Έγραψα τις βασικές μελωδίες και στη συνέχεια προσθέσανε τις ιδέες τους η Βάσω Δημητρίου στις κιθάρες και ο Νίκος Χατζόπουλος στο μπάσο. Ιδιαίτερα η Βάσω με βοήθησε πολύ στην αρμονία και γενικότερα η συνεισφορά της ήταν ουσιαστική. Η επιλογή του Τάκη Πατερέλη στο σοπράνο σαξόφωνο ήταν πολύ συγκεκριμένη. Πέρασα από διάφορες σκέψεις όπως το να χρησιμοποιήσω παραδοσιακά όργανα αλλά εν τέλει χαίρομαι που το απέφυγα γιατί δε θα ήταν κάτι τόσο δυνατό, όσο η συμμετοχή του Πατερέλη. Στο album η δουλειά και η συνεργασία των οργάνων είναι ισότιμη. Δεν μπορώ, δε μου αρέσει και δε θέλω να παίζω μόνος μου. Όταν ετοιμάζω ένα κομμάτι είναι ακόμα μεγαλύτερη η ευθύνη μου να το αντιμετωπίσω μουσικά κι όχι εγωιστικά. Ούτε καν μου πέρασε απ’ το μυαλό κάποιος μεγαλύτερος ρόλος για τα drums. Αυτό που ακούς είναι αυτό που σκεφτόμουν, δεν ήθελα να βγάλω μπροστά τα τύμπανα αλλά τον ήχο του group.

GB: Πόσο δυσκολευτήκατε να εκδόσετε το δίσκο;
Είχα άγνοια κινδύνου. Σαν γνωστός μουσικός και με αρκετά χρόνια συνεργασιών, θεώρησα ότι κάποια πράγματα θα ήταν ευκολότερα. Αντιμετώπισα αρκετές δυσκολίες ακόμα και ο κύκλος της jazz με κοιτούσε παράξενα αφού τους φαινόταν παράξενο ένας drummer να εμφανίζεται σαν συνθέτης – leader. Αφού διαπίστωσα ότι οι προσφορές ήταν ληστρικές, αποφάσισα να εκδώσω το δίσκο μόνος μου μέσω του muse.gr του φίλου Αντώνη Λαδόπουλου. Πάντως χαίρομαι για την ποιότητα της δουλείας μας. Ο δίσκος έχει ελεγχθεί σε όλα του τα επίπεδα και με αντιπροσωπεύει απόλυτα. Αυτό μπορούσα, αυτό ήθελα, αυτό έκανα!

GB: Ποια είναι η άποψη σας για την jazz στην Ελλάδα;
Η ταμπέλα της jazz ακολουθείται απ’ την άποψη του δεδομένα καλού που την ίδια στιγμή είναι και αποδυνάμωση αφού λίγοι μπαίνουν στο ζουμί της μουσικής. Γενικά για τη jazz χρειάζεται να αφιερώσεις χρόνο, ώστε να δουλέψει μέσα σου και να σε κερδίσει. Μου πήρε 10 χρόνια για να μου αρέσει ο Coltrane. Όλοι τον εκθείαζαν ενώ εγώ τον άκουγα με απορία ώσπου μία μέρα ακούγοντας έναν δίσκο του, μου αποκαλύφθηκε. Ειδικότερα η jazz στην Ελλάδα παρόλες τις αντίξοες συνθήκες και τα θαψίματα έχει πλέον να επιδείξει μία πλούσια και αξιόλογη δισκογραφία όπου συνεχώς κυκλοφορούν νέα ενδιαφέροντα πράγματα.

GB: Θα σας ενδιαφέρεται να γράψετε τραγούδια;
Όχι. Το τραγούδι εκφράζει την καθημερινότητα αλλά δε με ενδιαφέρει. Άλλωστε γράφουν τόσοι πολλοί τραγούδια.

GB: Έχετε συνεργαστεί με πολλούς απ’ τους παλιούς λαϊκούς. Πώς ήταν η συνεργασία σας με το Λουκά Νταράλα και το Γιώργο Ζαμπέτα;
Ήτανε δύσκολα χρόνια τότε αφού πηγαίναμε για δουλεία στις 11 το βράδυ και δε γνωρίζαμε τι ώρα θα τελειώναμε. Ο Νταράλας ήταν ένας πολύ ωραίος ρέμπελος, χειμαδιό και χείμαρρος ταυτόχρονα, με πολύ χιούμορ. Ο Ζαμπέτας ήταν ανεπανάληπτος. Πέρα απ’ τα ‘ουαα’ και τα ‘ράιτ θρου’ που όλοι γνωρίζουν, ήταν και σπουδαίος μουσικός. Απ’ τις πιο έντονες στιγμές της ζωής μου ήταν όταν κάποιο βράδυ έβγαλε το καλώδιο και αυτοσχεδίασε... Η εικόνα όμως του χαβαλέ επισκίαζε όλα τα υπόλοιπα.

GB: Πως είναι η συνεργασία σας με το Θάνο Μικρούτσικο;
Τον Θάνο τον γνώρισα την εποχή που κατέβηκα στην Αθήνα και συμμετείχα στην ηχογράφηση του δίσκου του με τον Δημήτρη Μητροπάνο. Με γοήτευσε αμέσως η προσωπικότητα του, η χαλαρότητα και το πόσο ανοιχτός άνθρωπος είναι. Τα καλά λόγια που λέει με κάθε ευκαιρία για τους μουσικούς του αποδεικνύουν πόσο ακομπλεξάριστος είναι.

GB: Ποια εικόνα έχετε για τη σημερινή εποχή σε σχέση με παλαιότερα;
Τα πράγματα έχουν καλυτερέψει. Το επίπεδο των μουσικών σπουδών είναι αναβαθμισμένο και οι μουσικοί πλέον είναι ικανότατοι και καταρτισμένοι. Νοιώθω όμως ότι τους λείπει το πάθος, ο έρωτας, η φανατίλα. Πάντα θα υπάρχει μία νέα γενιά με το ‘δημιουργικό ζιζάνιο’ που θα αφήσει κάτι στις επόμενες. Σήμερα επικρατεί η υπερβολή και η ξεφτίλα αλλά όπως όλα τα πράγματα έτσι και η καλή μουσική θα ξεπεράσει τις δυσκολίες και θ’ αγκαλιάσει περισσότερο κόσμο.

Interview by S.Kontos for GB issue #08_2007

Lucien Interview

2010-02-28T11:34:00.000-08:00

Gangbang: A Few words about the history of the band.
Greg : Well, Lucien is a Swedish (apart from me who is English) ‘Dark & Dirty Rock & Roll’ band with a bunch of rocking tunes based loosely around Scandinavian rock but with a much harder, darker and dirtier edge. Safe playing we are not!
We formed in the summer of 2004 after I moved here and started looking for members to form a band that I had been daydreaming about for years. I was in a punk band in the UK and got pretty sick of the whole scene getting so watered down so I wanted to start some real noisy rock with a very ‘real good music’ approach. I was god sent with the guys I got!
SS: It was quite intense from the start, right from the first practice.
Ekwe: Well mainly …they kidnapped me and forced me to play with them under the threat of cutting my right nut of. And, well that is where we are today, though I have started to feel a bit of affection towards the band nowadays.

Gangbang: How would you describe your music?
Greg: Shouting, screaming and crashing about with about 100 guitar solos. Ha! Seriously, we use the phrase ‘Dark & Dirty Rock & Roll’. A lot of people say its ‘Hellacopters meets Motorhead meets Misfits meets Zeke’ just to fit a sound, someone also described it as ‘Iron Maiden meets Anti-Flag’ the other day! I guess we just try to go balls out, play some fast good rocking tunes that we like, and if we all get into them time and time again and feel the same energy then it becomes a Lucien song! We set ourselves no limits with what it should or shouldn’t sound like and don’t really head for one sound or another although there is certainly a ‘Lucien sound’ but music is an organic thing so it just happens as it happens.
SS: We like trying to be a bit more radical and not holding back all the time, no limits!
Ekwe - Ehm, I wouldn’t describe it as music, it’s more like something divine, or rather totally undivine. But when a combination of noises sounds good it sounds a bit like us. But we are better. And more rock ‘n’ roll.

Gangbang: What are your fav. Bands?
Ekwe: For the moment its mainly Swedish hip-hop and some reggae I’m listening to so Promoe is kinda topping the list, but that’s just a phase of life. For real my fave bands would be Slayer, In Slaughter Natives, Down, Carcass ...hmm, I used to be a real fan of Pearl Jam, well the list could go on forever, and ever and ever.
Greg: Yeah my ‘fave bands’ list goes on forever and ever too, there is so much good stuff. I’m really digging the Promoe album ‘The Long Distance Runner’ also right now I‘ve gotta say, that guy is a poet of the people!. And I can’t stop listening to spacey jazz, I must be going through one of those phases also. But I would say that bands like Misfits, Ramones, Black Flag, Hellacopters always come out tops time and time again. But I like to listen to a lot of stuff, I always have a hard tome when people say ‘what sort of music do you like’ because I love everything from brutal grind core bands to jazz to rock to punk to classical, come to my house sometime and go through my record collection, we’ll have a ball.
SS: This week I’m listening too, Pilotos, Slowlife, Machinery - they all are all Swedish bands that we have played with recently and are good friends.

Gangbang: Someone said that "they all play rock, but they forgot about the roll”. Do you believe that? Do you think that rock (in general) is going through a crisis?
Ekwe: Can’t say I'd be the right person to ask, I’m not listening to rock for the moment, perhaps because both me and the genre are going through a crisis. I don’t know and I don’t care, I play because it’s fun. And we sure as hell roll.
Greg: It could be true to say as I haven’t picked up a good NEW rock album in a long time or found anything to get me really excited about to be fair, some good things have come about, but yeah I know what you mean. All my fave bands are not realising great albums anymore. There are so many weak ‘copy’ bands at the moment, especially in Sweden, very very ’safe’ bands playing rock buy the numbers, its sad to see, I always feel like slapping them around the face and trying to get them to just inject some fuckin’ FIRE in there! But its not happening. I would like to take a flamethrower and burn all these bands to death leaving nothing but charred remains of the clothes they bought because Nikki Sixx wore one like it too in 1983, but there you go. Well don’t fear there are a few good ones on the rise so don’t worry, and we are also here to save you!
SS: Well, things change. Look at it like waves from the ocean. Each wave comes, it doesn’t look the same as the last wave but its still from the same ocean.

Gangbang: Sweden is considered to be a rock 'n' roll "mother”. If i start to remember all the bands i know i probably won't stop (hellacopters, backyardbabies, hardcoresuperstar, sewergrooves, entombed, spiritual beggars, LUCIEN....) how does a country of 9 million people manage to be the main influence for the rest of the world?
SS: Yeah, really! Like 90% percent of people I know seem to play in a band, from the very beginning people don’t start to play because they see it as a way to get money, they just play! It’s just like tat I guess.
Ekwe: We have a Swedish saying that goes "Sverige δr fantastiskt" - that kinda explains it. NUFF SAID
Greg: ha ha, exactly! I always said that all the best music came from Sweden, and you only mentioned the rock bands, remember that bands like Satanic Surfers and Refused are among the best ever punk bands, then you have hip-hop and rap artists like Promoe who are fantastic and don’t forget Abba, one of the best ever pop bands! Yup, Sweden certainly does breed them that’s for sure. I have a theory that its because over the winter its so cold and dark that 1 - everyone gets depressed, which as we all know is a great basis for song writing and 2 - there is nothing else to do but practice with your band. It’s true, Sweden is full of great bands (there are a pile of shit ones too mind you) that’s why we live here.

Gangbang: I read on you "site" about your fav. Bands and among the classics like Lynyrd Skynyrd, KISS and The Rolling Stones and some newer (,Turbonegro,Hellacopters,Sonics)you also mentioned bands like Bathory,NILE etc.In my opinion to be open minded is the key to write good music? What’s yours?
Ekwe: I can’t say I like any of the bands above to any greater extent but I agree, open mindedness is good. I listen to anything I consider good. The key to my music writing is locked away in the deepest part of Uranus so I’d rather not fetch it only to answer a question
Greg: I hate to be picky but The Sonics were a 60s band, and Brian Setzer has been playing since the late 70s, but yes…. diversity is the key indeed, if you listen to nothing but say…Slipknot then you will more then probably have a band that sounds like Slipknot for example. I of course love bands like The Stones and Kiss for they are the old gods that laid down the rules (note there are some ‘classic’ bands that need to be forgotten though people! Get over it, it’s no longer 1987, your hair will not grow back and your youth is gone!) and I worship the musical complexity and sheer aggression of bands like Nile (I find them quite relaxing yet baffling). Also grind core and hardcore and death metal, black metal, I can’t just listen to one sort of music, good tunes is good tunes! I also love jazz like Sun Ra and I think if you combine a bit from here and there…not copy but if you hear a good idea you can use from it then you maintain a little bit of something different. For example if I play a guitar solo that (to my ear) sounds like a sax line from Coltrane (for example) that’s taking it out there.
SS: Yeah it’s ok too mix it all up, if it works, there are some things that don’t work…like rap rock for example! Except for maybe kid rock…but you know, you can’t put rap in Motorhead!

Gangbang: How difficult/easy is to sign a deal with a record label these days?
SS - Well as far as I know it’s not easy to get one in Sweden but a lot of Swedish bands sign up to other labels in other countries.
Ekwe: No idea.. My guess is that it depends on who you know. It’s all about the people you know. Unfortunately.
Greg: And timing also, such as when Nirvana broke big record companies were signing up every wingey mop-top in a flannel shirt…same as punk in the 70s. It’s all about timing and position. My advice to any band just starting is to fuck all record companies and just do it all yourself, keep the power! Go and examine how Dischord Records works and started and make your own!

Gangbang: Your plans for the future? Are you working on an album?
Ekwe: Yeah.. Guess we are. Need someone to release it though!
Greg: Yeah, we’re still writing, we’ll get to an album quite soon. We’ve just released an EP on CD and I think we’re going to be putting it out on vinyl too - we also talked about the idea of making ‘demo tapes’ of it, which we all actually think is a pretty cool idea.
SS: To finish and release a full album would be cool, also aim to play elsewhere from Sweden. Even Norway.

Gangbang: Three records that you bought lately?
Ekwe: I haven’t bought any cds in quite a while. Mainly bought movies. I’m planning on buying Neurosis - ‘through silver and blood’, Perfect Circle - ‘emotive’ and ‘mer de noms’ and probably something else. I very seldom decide what to buy, I let price tags and fate decide.
Greg: The last 3 albums I bought was Sun Ra - Space Is The Place, (this is a more ‘listenable’ Sun Ra album, it rules, you don’t know what to concentrate on next!) John Coltrane - Lush Life (Coltrane stripped down, that guys sounds send shivers up my spine!) and Hellacopters - Strikes Light Lightening (always one of my fave bands, if they released a record of them farting, I’d maybe buy it).
SS: The latest Hypocrisy album and a few 2nd hand vinyls.

Gangbang: Do you know anything about Greece? Greeks happen to go crazy when they hear great bands coming from Sweden. So "not if" but "when you" become a famous rock n roll band.
Don’t forget to stop by for a concert.
Ekwe: He, he we sure as hell wont! I like Greece, been there 8 times or something, must say that my fave part was Kavala in northern Greece but I’d love to go - get us some gigs and we'll be on our way!
Greg: Yes, I know everything about Greece as I have not only seen the movie Troy but I have also watched Clash Of The Titans. You have a lot of movie stars living there and also a lot of very badly animated large monsters. We will come by for a gig as long as a giant kraken doesn’t ruin it. But seriously, of course we come by, any one out there want to book us a few show, please get in touch!
SS: We would love to do several smaller gigs if we can, get a lot close to you the lovely audience!

Gangbang: If there is anything you would like to share and i forgotten to ask, pls do.
Ekwe: I am totally retarded. They should never have let me escape Arkham Asylum. But here i am and i kick ass!
Greg: Peace to you all, thanks so much for the interview, please check out www.lucien.cjb.net or email thelucienproject@yahoo.co.uk to get in touch!

Interview by -manoc- for GB issue #02_2006

The Ramonas Interview

2010-02-28T11:26:00.000-08:00

An interview (?) with Cloey Ramone!

GB: Hi. Welcome to the pages of the mighty Gang Bang Magazine!
What made 4 girls from England to start a tribute Ramones band? I mean there are out there 3000 bands that play Ramones or Ramones-like songs…
I had the total privilege of supporting then backing up Marky Ramone
with my other band Anti Product (www.antiproduct.com) in late 2003 and I had so much fun that I thought I would start my own all 'girl' tribute band to the Ramones since the unfortunate reality of the music industry today is that tribute bands make more money that original band....I made playing Ramones songs my job (Johnny would approve since that’s what the Ramones were to him).

GB: From the demo songs I downloaded from your website, I found that you are a very strong and kick ass rock n roll band. What’s The Ramonas plan? Are you going to release something officially (7"-12"-cd) and if yes, it will have Ramones covers or original songs with a very Ramonish sound like The Queers?
The Ramonas exist to play only Ramones songs. We are a tribute band and I wear a wig and the shades...we are a tribute to the Ramones. I love playing music and enjoy kicking ass! I just play the songs how I feel them and have a lot of fun doing it.

GB: What’s the reaction from the crowd in the live shows?
Funny you should ask this....usually the crowd have a great time and we get a good sized moshpit going. However we did a show last night at a classic car festival where there must have been about 4000 people and about 400 of them really did not like what we were doing....we were before the wet t-shirt contest. It was a surreal experience as halfway through a song a massive security guard was suddenly on stage telling us to we had to get off in the middle of “surfin’ bird”...we refused and they pulled the power on us. They were afraid we were going to start a riot...it was actually a lot of fun and the rest of the 3,600 people there were having a good time. Its a shame they didn’t let us finish...we only had 3 more songs. It proves though that you get rednecks everywhere....they just wanted the wet t-shirt competition!

GB: Tell us your favourite member of The Ramones and explain the reason?
I love Marky for giving us the opportunity of playing with him. He is also a very funny and good man. I just got back from a 9 date tour round the UK and Ireland with Anti Product supporting him then backing him up. I was Johnny on guitar for those shows...it was amazing....getting to play all my favourite songs and looking round and seeing Marky Ramone on drums...fantastic...I had the time of my life!!! Hopefully we are going to be doing more stuff backing him up...watch www.antiproduct.com for more details. I would have loved to have met Joey though as well. He seems like a kind and sweet person. Captain Sensible from the Damned told me he was an awesome person but used to get picked on a lot by Johnny. I'm glad I never met Johnny. He seems like a total arsehole! It doesn’t take anything away from the songs being great, but he didn’t write them. He was a card carrying KKK member and I despise fascism and anyone who is so narrow minded to think that way. We are all just human beings, none of us are better than any others. Also he didn’t have a guitar at home because he didn’t believe in taking work home with him. I feel very differently. I try to become a better player. I find playing fun and inspiring and strive to be the best! Dee Dee would have been cool to meet. He was probably quite a difficult person to have around but with a heart of gold. Marky said he was his best friend. It must be very hard to watch all the rest of your band die.

GB: Among the fans of The Ramones there’s something like a debate for the “End of the Century” album. Some think Phil Spector adds something to their sound and some others say he undermines them. What’s The Ramonas opinion?
I love that album; I think is one of their finest (along with “Rocket to Russia”). I think if it hadn’t been for Johnny wanting to be the fastest down strokes player ever then the Ramones could have been bigger than the Beatles. “End of the Century” is an awesome album...I don’t think sounding good means you are selling out!

GB: You saw the “End of the Century movie”? I found it really fantastic and a little bit spooky! I never thought they hate each other so much and the last scene with Dee Dee leaving the others after the induction to The Rock N Roll Hall Of Fame, made me stare at the screen completely frozen! What’s your opinion for the film?
I like the film a lot, I find it fascinating seeing how the band dynamics worked and how they related to each other. I think the fact that Johnny stole Joey's fiancée off him tells us a lot about him as a person! They knew though that the band the Ramones was greater than any of them as individuals and they stayed together for 26 years and over 2,600 gigs, even though there was a lot of hate in the band. About the Dee Dee at the hall of fame, that was about 2 weeks before Dee Dee died. I asked Marky Ramone about that scene too because like you, I
thought it felt really bitter, but then, fair enough, he wrote all the songs. Without him the Ramones would not and could not exist and he felt he didn’t get credit for that. Even after he left he was still writing a lot of the songs and I guess he felt bitter about it. Marky however says that he was having a great time that night and he was really happy and it was just Dee Dee spouting off like he would often do. His death 2 weeks later was a total accident. He had been clean for years and so miscalculated the dose or strength of heroin he took that time which had fatal consequences. A total tragedy.

GB: How many times saw them live and what you was thinking when you first heard that “1-2-3-4” scream?
I saw them live 3 times. The first time I heard “1-2-3-4” I was thinking 'wow, it’s the Ramones and I'm watching them’ Little did I know that a few years on I would be the one shouting “1-2-3-4” playing with Marky Ramone on drums!!!! What an honour...life can be unexpected but really good sometimes!!!

GB: Give me a top 5 of your Ramones collection.
Rocket to Russia
End of the Century
Road to Ruin
Raw DVD
Animal Boy

GB: Give me a top 5 of Ramones-like bands and albums.
Impossible! The Ramones have influenced most bands today. I'd go as far as to say almost all the great bands today have been influenced by them and without them music would not be what is now.

GB: Last Ramonas words to the Greek Ramones fans?
The best thing about the Ramones is that everyone who is into them is a family. If someone loves the Ramones then you instantly know you have a bond with them! I hope that the Ramonas get to come to your beautiful country one day or even I get to come there while playing with Marky Ramone! We are all one big HAPPY FAMILY!!!!!
Thank you very much and hopefully we get to see you soon!!!
You Rule!!! www.ramonas.net

Interview by mihaleez for GB issue #03_2006

Bryan Lunley Interview

2010-02-28T10:14:00.001-08:00

Brian Lumley is one of the most acclaimed horror fiction writers of the past couple of decades. He started writing during his tenure in the British army. His first works were published with the help of the legendary August Derleth (the man responsible for preserving the legacy of H. P. Lovecraft). His early novels were greatly influenced by Lovecraft and his Cthulhu mythology, especially the series of novels about the adventures of occult investigator Titus Crow (Burrowers beneath, The transition of Titus Crow, Clock of dreams, Spawn of the winds, In the moons of Borea, Elysia).
Lumley became a best- selling writer in 1986, with the publication of the first book in his Necroscope series. The book is about Harry Keogh, a man capable of speaking to the dead and his battles with the vampire world. The epic story took place during the cold war and became a world- wide hit among horror lovers. Lumley’ s vampires were not the usual miserable Goths, but horrific shape- shifting monsters trying to conquer the world. The novel’ s mixture of horror, espionage and science- fiction was immediately successful and led to a series of 14 books dealing with the Necroscope universe.
Lumley has written countless novels and short stories (including A coven of vampires, The whisperer and other voices, etc.). His collection Fruiting bodies won a British Fantasy Award in 1989 and he won the Grant Master Award at the World Horror Convention in Phoenix, in 1998. He lives in Devon, UK with his wife Barbara Ann. His website is http://www.brianlumley.com/.(217)

GB: Out of all those who have written about the Cthulhu mythos, which are your personal favourites?
Dimitris, the Mythos was my first love (literary love, that is) as you will probably know, and I believe I have a very fine understanding of it. My personal favourite Mythos author would, of course, have to be H. P. Lovecraft himself. The Call of Cthulhu, The Dunwich Horror, The Shadow Over Innsmouth: these were classics by anyone’s standards. But as well as HPL, August Derleth did some very good pastiches, and Robert Bloch wrote a few good ones too. I also enjoyed a very small handful of Robert E. Howard’s Mythos tales, stories such as The Black Stone.

GB: What was it like, meeting and hanging out with the late, great August Derleth?
Sorry, but I never did get to meet August Derleth. I was in the British Army, while Augie was in Sauk City, Wisconsin, USA. I believe I did speak to him twice on the telephone, but it was a long time ago, in 1969. He died in 1971, and I didn’t get out of the Army until December 1980, after 22 years! But we did exchange a lot of letters and postcards in the four years that we corresponded. And of course he was responsible for Arkham House publishing three of my books.

GB: Will there be any more Titus Crow novels or short stories?
No, Dimitris, the Titus Crow days are over. I have moved on from there. Let’s face it there’s a world of difference between my Titus Crow and my Necroscope books! I couldn’t go back to doing Crow now … but it was fun while it lasted.

GB: In the Necroscope series, what inspired you to treat vampires as symbiotic parasites that use humans as hosts, as opposed to the usual goth icons?
Frankly, I had had more than enough of all these romantic, soul-seeking, “God-I-only-want-to-die!” so-called creatures of the night. I wanted vampires that did more than just suck, sob, and curse their fates. I wanted vampires with guts! Like really evil, black-hearted bastards who didn’t give a shit for anyone or anything! So since no one else was doing them, I decided to do them myself. And fourteen books published in thirteen countries later with more than 4,000,000 sales, it looks like I did the right thing.

GB: Did you need to do any research for (for) certain aspects of the novels (eg. the Cold War intelligence rivalries, ESP, Romanian history, etc.)?
Oh, yes. Lots of research. But I had served time with the Army in Berlin at the height of the cold war and knew what was going on; and I’ve always been interested in ESP, foreign languages, world myths, legends, superstitions. As you’ve probably noticed, there are lots of historical facts, genuine geographical locations in my Vampire World trilogy, too; that’s because I like to make the utterly impossible just as real-seeming as possible…

GB: What was the last great horror novel (or short story collection) that you have enjoyed?
Strangely enough, I don’t actually enjoy too many of today’s authors. I think that one of the main reasons I began to write was because no one was doing the kind of things I like! Now, I know that must sound really big-headed, but it’s true. However, I remember back in the beginning, before I was a writer myself, and before I had read Lovecraft, there was one book that really gave me a thrill; it was Richard Matheson’s I Am Legend. And as for the best single author collection: well that would have to be HPL’s Dunwich Horror.

GB: What is your all- time favourite vampire film?
There are two very good ones: Hammer Films’ original Dracula with Christopher Lee and Peter Cushing, and King’s Salem’s Lot. Wasn’t James Mason almost as terrifying as the Master? But my favourite pure horror film would be John Carpenter’s The Thing.

GB: Which islands do you usually prefer when you come to Greece for the holidays?
Oh, Dimitris, I have done many Greek Islands and loved them all. Rhodos, Karpathos, Zakynthos … and probably my favourite of them all: Thassos. I’ve made Greek friends on every island I ever visited, and I hope to go on visiting them for a very long time…

Interview by D.Kontogiannis for GB issue #06_2006

Cowboy Prostitutes Interview

2010-02-28T10:03:00.000-08:00

GB: Tell me a few words about the band? How you all get together?

I moved from London to Sweden in 2002 and there I met Anders Wickström ( the guitarist) and decided to form a band that would be taking no shit from anyone and would deliver the kind of Rock’n’Roll the world has been missing for the past 15 years.

GB: All the members of the band have the same influences?

No, but we all like one thing: good ol’ Rock songs!

GB: You have signed a contract with Retrospect Records. How easy is to find a good label these days?

Very difficult. We were lucky with Retrospect Records but not everyone is: I know a lot of bands that have signed the first contract they get just so that they can say “they’re signed” and then get stuck with a shitty deal. Or bands that signed with some major label and then get nothing for years ‘cause the “big” label has too many artists to take care of and hasn’t got time for them.

GB: Fav. bands?

Guns’n’Roses, Motley Crue, Hanoi Rocks, Social Distortion, LA GUNS

GB: Describe your music?

No more bullshit! These are great Rock songs!

GB: 3 records that you bought lately?

Quireboys best of, DanzigIII, Velvet Revolver.

GB: What's the music situation in Sweden these day's?(when it comes to R'n'R)

There’s far too many bands trying to too hard to copy Backyard Babies and Hellacopters and a few actually doing their own thing.

GB: Do you have plans for a tour?

We are trying but it will still take some time: we don’t want to end up in one of those last minute tours where everything goes wrong and you’re just upsetting the fans. When we hit the road we want to be able to deliver a great show every night and that takes a bit of planning. You never know: we might be playing in a venue near you soon.

GB: What do you know about Greece?

I know quite a lot about Greek mythology and ancient history, but I don’t really know much about what it is like nowadays; I’d love to come and find out with my own eyes though!

GB: Few words about your new full lenght album?

It will lift you to the sky and then drag you to hell! It will give no mercy and it will live you breathless! You know why? ‘Cause in the end it’s just another great Rock’n’Roll album

Interview by -manoc- for GB issue #01_2005

Released Anger Interview

2010-02-28T09:57:00.000-08:00

GB: Πες μου λίγα λόγια για τους Released Anger;
Δημιουργήθηκαν το Νοέμβριο του 2004. Έπειτα από μερικές αλλαγές στο line up, αυτό σήμερα απαρτίζεται από τους : Ντίνο Ζάχαρη (φωνή), Γιάννη Αναγνώστου (Κιθάρα /Δεύτερη φωνή), Δημήτρη Χαρίση (κιθάρα / δεύτερη φωνή), Κώστα Παυλίδη (μπάσο) και Στέλιο Σταυρόπουλο (τύμπανα)

GB: Θα ήθελα να μου δώσετε πληροφορίες όσο αφορά τις ηχογραφήσεις του Violent Instincts ep.
Το mini cd που πρόσφατα κυκλοφορήσαμε με το όνομα Violent Instincts ηχογραφήθηκε στα τέλη Ιουνίου με αρχές Ιουλίου του 2005 στα Baseline Studios και οι ηχογραφήσεις κράτησαν περίπου 3 εβδομάδες. Τα τύμπανα ηχογράφησε ο πρώην ντράμερ μας (Θανάσης Ζιώγας) και το μπάσο ο Δημήτρης Χαρίσης.

GB: Θα ήθελα να μου μιλήσετε όσο αφορά τα κομμάτια, τους στίχους και τις επιρροές σας.
Το mini cd περιέχει πέντε (5) κομμάτια με συνολική διάρκεια 22 περίπου λεπτά. Το περιεχόμενο των στίχων , παρόλο που ποικίλει, έχει σαν βάση τις διαφορετικές αντιδράσεις των ανθρώπων απέναντι στην καταπίεση που δέχονται καθημερινά από το περιβάλλον τους. Όσον αφορά τη μουσική είναι εμφανές ότι οι επιρροές μας κυμαίνονται κυρίως γύρω από το χώρο του Γερμανικού thrash.

GB: Όσο αφορά για το Artwork του ep.
Το εξώφυλλο του δίσκου έχει γίνει από τον Αλέξανδρο Stsigkiel, η φωτογράφηση από την Φωτεινή Αναγνώστου και η επιμέλεια όλου του artwork από το Βαγγέλη Ζηκίδη. Η κοπή του cd έγινε από την Arcadia Records.

GB: Ποια είναι τα άμεσα σχέδια σας για το μέλλον.
Τα άμεσα σχέδια για το μέλλον είναι να δώσουμε κάποια live για να προωθήσουμε το cd καθώς και η ηχογράφηση νέου υλικού ώστε σύντομα να ηχογραφήσουμε τον πρώτο μας full length δίσκο.

Iinterview by:
NICOLAS SIC MAIIS

Suzy Quatro Interview

2010-02-28T09:48:00.000-08:00

8 Σφηνάκια με τη Suzi Quatro. Κάπως έτσι θα πρέπει να λογιστεί αυτό και όχι σα συνέντευξη..Wow, και μόνο που αντάλλαξα μερικά emails μαζι της και δέχθηκε να απαντήσει σε μερικές ερωτήσεις μου, νιώθω τυχερός! Από τις πιο sexy και άγριες παρουσίες στην ιστορία του rock n roll και σίγουρα η πρώτη που φόρεσε στενά και χωρίς εσώρουχα από κάτω, leather outfits! Γύρισε με νέο, δυνατό album και είναι το ίδιο όμορφη και άγρια όπως στις φωτογραφίες που για ώρες χαζεύω όταν πιάνω τα booklets των CDs της! Με αυτή την “ώριμη” προστυχιά που τόσο πολύ λατρεύουμε στις γυναίκες σε αυτό το φανζίν εγώ, ο αγαπητός αρχισυντάκτης και ο Decadancer (παρόλο που το αρνείται τώρα τελευταία, ποιος ξέρει γιατί...), είναι εδώ και είναι καλά! Way to go Suzi Q!

GB: Είσαι μια από τις πολύ πρώτες (χρονικά) γυναίκες που πραγματικά ροκάρανε. Πόσο δύσκολα ήταν τα πράγματα στην αρχή? Φαντάζομαι ότι εκείνη την εποχή ένα δερματοφορεμένο κορίτσι από την κορυφή μέχρι τα νύχια πρέπει να ήταν μια αρκετά σοκαριστική εικόνα, ιδιαίτερα για τους μεγαλύτερους σε ηλικία...
SQ: Αναγκάστηκα να γίνω επαγγελματίας...Είμαστε τέσσερα κορίτσια στην οικογένεια και πολύ απλά πιστεύαμε ότι μπορούσαμε να κάνουμε ότι μας κατέβει στο κεφάλι! Ούτως η άλλως έπερνα τον εαυτό μου πολύ σοβαρά από την αρχή, οπότε και όλοι οι άλλοι.

GB: O Jerry Nolan από τους New York Dolls και τους Heartbreakers ήταν στο group σας (Cradle) για κάποια περίοδο. Τουλάχιστο αυτό διάβασα κάπου...Πες μας κάποια πράγματα γι’ αυτό. Υπάρχουν τίποτε ηχογραφήσεις?
SQ: Ο Jerry Nolan ήταν στο group μας για περίπου τρεις εβδομάδες. Η Nancy και εγώ, είχαμε πάει στη Νέα Υόρκη να βρούμε κάποια drummer, μιας ήταν η περίοδος που η Nancy Rogers (μόλις) είχε αφήσει τους Cradle…Εκεί βρήκαμε τον Jerry…Ξέρεις, ήταν ο μόνος άντρας μουσικός στην μπάντα. Και αυτό έγινε γιατί είχε ερωτευθεί τη Nancy…

GB: H Joan Jett και η Chrissie Hynde των Pretenders, είναι μόνο δύο από τις πολλές και γνωστές rock n rollers που δηλώνουν fans σου. Πως νιώθεις γι ‘αυτό και τι πιστεύεις για τη δουλειά τους?
SQ: Oh, κατά πάσα πιθανότητα η Joan είναι η μεγαλύτερη fan μου! Είμαι πολύ υπερήφανη που μέσω εμού, βρήκε το δρόμο της (σ.σ. προφανώς εννοεί ότι χάρη σε αυτήν η Jett έπιασε κιθάρα, σύμφωνα με παλαιότερη δήλωσή της τελευταίας). Λατρεύω το “I Love Rock n’ Roll”! Υπέροχος δίσκος! Επίσης η Chrissie έχει μια εντυπωσιακή φωνή και είναι προσωπική μου φίλη! Τι άλλο να πω? Απλά, είμαι πολύ υπερήφανη και για τις δυο!

GB: Στα 70s έκανες μεταξύ άλλων μια πολύ επιτυχημένη περιοδεία μαζί με τους Slade και επίσης κάπου διάβασα ότι ήσουν φίλη του Marc Bolan. Θα ήθελες να μας πείς κάποια πράγματα για τότε? Μια παράξενη ή αστεία ιστορία μήπως?
SQ: H αυτοβιογραφία μου βγαίνει έξω τον Αύγουστο...Λέγεται “SUZI QUATRO…UNZIPPED”…Κάνε λίγη ακόμα υπομονή και πάρε ένα αντίτυπο...Πίστεψέ με θα βρείς όλες τις “ιστορίες” εκεί μέσα....

GB: Αληθεύει ότι έπαιξες για κάποια περίοδο στη γνωστή και επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά “Happy Days”?
SQ: Ναι, ήμουν στο “Happy Days” από το 1977 ως το 1979. Υποδυόμουν ένα θηλυκό Fonz τύπου χαρακτήρα ο οποίος λεγόταν, Leather Tuscadero!

GB: Το καινούργιο σου album είναι πολύ καλό (ειδικά το “I was Born Making Noise” σκοτώνει!) και ροκάρει αρκετά. Τι σε έκανε να επιστρέψεις στο rock n roll?
SQ: Δεν είναι “επιστροφή”…Ποτέ δε σταμάτησα να παίζω ζωντανά...Το μόνο διάλειμά μου από τις περιοδείες είναι-θέλω να πιστεύω, αυτό το αξιοπρεπές studio album το οποίο και βρισκόταν για 15 ολόκληρα χρόνια στα σκαριά. Δε σχεδιάστηκε, απλά συνέβη! Πρέπει πρώτα να ζω τη ζωή μου και μετά να γράψω τα τραγούδια...Πιστεύω πραγματικά ότι είναι η καλύτερη προσπάθειά μου εδώ και χρόνια. Για μένα τουλάχιστο...

GB: Ποιο ή ποια είναι τα περισσότερο αγαπημένα σου albums, από όλη σου την καριέρα?
SQ: Τα “Suzi and Other Four Letter Words” και “Back To the Drive”.

GB: Κάτι ακόμα...Υπάρχει πιθανότητα να σε δούμε και εμείς ζωντανά?
SQ: Θα το ήθελα πάρα πολύ να έρθω για ένα show στην Ελλάδα. Είναι ένα από τα λίγα μέρη που δεν έχω δεί ακόμα! Καμμιά ιδέα? (σ.σ. Καμμία απολύτως Suzi μου! Σε αυτή τη χώρα ούτε ο Nick Cave δεν έρχεται πια...Έχουμε και γαμώ τους διοργανωτές, γι’ αυτό...!)

Interview by Mihaleez for GB issue #09_2007

Teenheat Interview

2010-02-28T09:32:00.000-08:00

GB: Ένα σύντομο story γύρω από την μπάντα.

ΤΗ: Οι Teenheat σχηματίσθηκαν το 2001, αμέσως μετά την διάλυση των Hotshits. Δέσαμε σχεδόν αμέσως με την εμφάνιση του Τάκη στα drums. Ξεκινήσαμε αμέσως τα live στο… σπίτι (γέλια), αλλά άμα ακούσεις τις κασέτες από τότε, είναι σαν να παίζαμε live κανονικά! Αντιμετωπίζαμε κάθε πρόβα σαν live και όχι σαν πρόβα. Για παράδειγμα, πιάναμε τα όργανα και λέγαμε «Θα παίξουμε το “Say Mama” τώρα» και ξεκινούσαμε.

GB: Α, δηλαδή κάπως έτσι γράφετε και τραγούδια σας...

ΤΗ: Όχι ακριβώς, τα περισσότερα κομμάτια τα γράφει ο Jet, αλλά και ο Jimbo έχει γράψει κάποια.

GB: Δε βάζει δηλαδή κάποιος, κάποιο ριφάκι κάποιος άλλος τα τύμπανα...

ΤΗ: Όχι, τα περισσότερα τραγούδια είναι έτοιμα στην κιθάρα. Στην πραγματικότητα νομίζουμε ότι κάπως έτσι είναι το original και ούτως ή άλλως δε συμβαίνει. Απλά. Και να το έχεις ακούσει, είναι ψέμα.

GB: Από εκεί και πέρα...

ΤΗ: Παιδευόμασταν και παιδευόμαστε να κλείσουμε live, γιατί η μπάντα είναι εκτός κυκλώματος. Οικειοθελώς από μια άποψη. Απλά εμείς πιστεύαμε εντελώς ρομαντικά, ότι οι άριστοι κάποια στιγμή επιβραβεύονται. Ότι κάποια στιγμή θα μας ζήταγε η ίδια η φάση να παίξουμε, είτε το θελαν κάποιοι είτε όχι. Τελικά, αυτό αποδείχτηκε, ότι δε συμβαίνει. Οι Teenheat, διέπονται από κάποιες αξίες. Αυτό που μας ενοχλεί, είναι ότι αν πιστεύανε όλες αυτές οι μπάντες, αυτά που λένε στα τραγούδια τους, θα είχε αλλάξει ο κόσμος. Αυτόματα καταλαβαίνει κανείς, ότι δεν τα εννοούν.

GB: Μου δώσατε καλή πάσα. Οι στίχοι σας για τι πράγματα μιλάνε? Τα κλασσικά γυναίκες, αυτοκίνητα κτλ?

ΤΗ: Οι στίχοι μας ή μάλλον τα τραγούδια μας, είναι τραγούδια ελευθερίας. Εφηβικοί ύμνοι, ενάντια σε όλα αυτά που μας καταπιέζουν. Απλά πράγματα. Είμαστε σε μια φάση που συνειδητοποιούμε ότι τα αγγλικά ως γλώσσα, δε μας εκφράζουν πλέον...

GB: Να υποθέσω ότι θα γράφετε στα ελληνικά από εδώ και πέρα? Νομίζω ότι το rock n roll δεν μπορεί να παιχτεί με τα ίδια αποτελέσματα σε άλλες γλώσσες...

ΤΗ: Όχι, απλά εννοούμε ότι τα ελληνικά ως γλώσσα, έχουν πολλές παραπάνω λέξεις και μπορείς να εκφραστείς πολύ καλύτερα. Και ως γλώσσα πιστεύουμε μπορεί να ταιριάξει στο rock n roll. Τελευταία ακούμε μπάντες που απλά μιμούνται ακριβώς τα ακούσματά τους. Απλά λέμε ότι κάποια στιγμή οι Teenheat θα γράψουν και στα ελληνικά. Δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι να το κάνουμε, αλλά θα θέλαμε να απευθυνθούμε και στα παιδιά που ζούνε εδώ που ζούμε και εμείς. Θα θέλαμε να δούμε αν το αυθεντικό νόημα σε ένα κομμάτι μας, θα βγει και στα ελληνικά και αν το τελικό αποτέλεσμα θα είναι Teenheat. Αν θες πρόσεξε πως θα το διατυπώσεις, γιατί αυτό που λέμε είναι ότι δεν την είδαμε ξαφνικά μετά από κάποια χρόνια διαφορετικά και θέλουμε να μας ακούσει πιο πολύς κόσμος. Καμία σχέση. Απλά ξανατσεκάρεις το πόσο μεγάλο εύρος έχει η γλώσσα σου και ότι τελικά εκφράζεσαι καλύτερα μέσα από αυτήν σε σχέση με κάποια που την διδάχθηκες. Για αυτό και σου είπαμε ότι δεν είμαστε έτοιμοι. Αυθόρμητα παίρνοντας μια κιθάρα και τραγουδώντας, το αποτέλεσμα μας φάνηκε super. Δεν το κάνουμε κατά παραγγελία.

(Η κουβέντα εδώ παει σε άλλα μονοπάτια γύρω από το παραπάνω θέμα...)

GB: Είχα διαβάσει στο site σας ότι τον Οκτώβριο που μας πέρασε, θα κυκλοφορούσατε κάποιο σινγκλάκι, το οποίο αν είχα καταλάβει καλά, θα το βγάζατε μόνοι σας. Τι έγινε με αυτή τη φάση?

ΤΗ: Έχουμε κάνει κάποιες ηχογραφήσεις, αλλά αποφασίσαμε ότι τελικά δεν ήτανε αυτό που είχαμε στο μυαλό μας, δεν ήτανε τόσο super όσο εμείς θα θέλαμε. Όπως θα έχεις καταλάβει, με τους drummers έχουμε ένα θέμα (σ.σ. καλά σας λεω Έλληνες Devil Dogs!) και με το νέο παιδί που μπήκε στη φάση το Θανάση, θέλουμε ακόμα κάποια τριβή. Να δέσει καλύτερα μαζί μας. Θα σου βάλουμε να ακούσεις μετά αυτά τα οποία ήτανε να κυκλοφορήσουν (σ.σ. γαμάνε και δέρνουνε τα κομμάτια!),αλλά μπορούνε να βγουν ακόμα καλύτερα!

GB: Δηλαδή καθαρά τεχνικό το θέμα.

ΤΗ: Ένας συνδυασμός των παραπάνω.

GB: Δηλαδή πάει κ’ άλλο πίσω κάποια κυκλοφορία?

ΤΗ: Κοίτα μέσα στο 2006, θα ηχογραφήσουμε σίγουρα. Δεν ξέρουμε που και πότε ακριβώς, αλλά αυτό έχουμε σκοπό.

GB: Δεν είναι κρίμα όμως τόσα τραγούδια που έχετε να μένουνε ακυκλοφόρητα? Τις προάλλες για παράδειγμα έβαλα σε κάποιο φιλαράκο να σας ακούσει, και μου είπε ότι είσαστε σαν μπάντα σε άλλα επίπεδα και από τους τόνους που αγοράζω, ξεχωρίζετε. Δεν υπάρχει ένα γαμώτο εδώ?

ΤΗ: Φαντάσου αν ισχύει αυτό για σένα ή τον φίλο σου, πως νιώθουμε εμείς... Αν το θες εσύ 10 εμείς 100...αλλά όλα αυτά χρειάζονται χρόνο και χρήματα...Εντάξει τώρα έχει χτυπήσει ο Jimbo με τη μηχανή, αλλά έχουμε φτάσει σε σημεία να παίζουμε μια φορά τη βδομάδα! Πάντως αν έρθεις εσύ σε μια πρόβα ή κάποιος άλλος, νιώθουμε σα να παίζουμε σε κανονικό live. Άμα έχεις δέκτες γύρω σου, παίρνεις κ’ εσύ ώθηση. Φαντάσου πόσο πολύ θέλουμε να παίζουμε ζωντανά...Ειλικρινά φίλε, έχουμε αρρωστήσει!

GB: Εμένα αυτό που με τσιτώνει είναι πως είναι δυνατόν να βγαίνουνε στην πιάτσα ένα κάρο μετριότητες και να μένετε εσείς στην απέξω. Το είχα γράψει μάλιστα. Αφού έχω φτάσει σε σημείο να πω, «κάνε μαλάκα οικονομία να τους βάλεις να γράψουνε μην πάνε χαμένα τόσα κομμάτια και ας κυκλοφορήσουνε όποτε να ‘ναι».

ΤΗ: Μας το έχουνε πει και άλλοι αυτό, άλλοι το εννοούσαν περισσότερο, άλλοι λιγότερο, αλλά ούτως ή άλλως τώρα με το Θανάση πρέπει να τριφτούμε περισσότερο για το επόμενο βήμα. Φίλε οι πρωινές δουλειές μας έχουνε φαει όλη την ενέργεια...

GB: To site δε βοήθησε καθόλου σε αυτό? Κάποιες παραπάνω επαφές, κάποιες ξένες εταιρείες?

ΤΗ: Υπήρξανε, όχι πολλά πράγματα, αλλά δεν ανταποκριθήκαμε. Δεν είχαμε τη διάθεση και γενικά δεν είναι ο τρόπος μας αυτός για να επικοινωνούμε. Μέσα από emails κτλ. Θέλουμε άμεση επαφή και σταράτα λόγια.

GB: Όσον αφορά αυτό που είπατε πιο πριν, ότι δηλ. μέσα στον επόμενο χρόνο έχετε σκοπό να μπείτε να γράψετε. Την κυκλοφορία τελικά θα την κάνετε μόνοι σας? Όλα D.I.Y?

ΤΗ: Έτσι λέμε. Μια σκέψη είναι να κόβουμε 7ιντσα και να τα πουλάμε στα live σε τιμή κόστους, έτσι ώστε το ένα να χρηματοδοτεί την κυκλοφορία του επόμενου και αν πανε όλα καλά να κόβουμε 5 σινγκλάκια το χρόνο.

GB: Ok, πάμε σε πιο χαζές ερωτήσεις (ακόμα?). Δεν γίνεται να μην σας ρωτήσω για ένα top 5 αγαπημένων δίσκων. Αυτούς που αν άρπαζε φωτιά το σπίτι σας θα τρέχατε να σώσετε.

ΤΗ: Κασέτες Teenheat, Gene Vincent και Eddie Cochran σίγουρα, 60s girl groups σαν αυτά του Phil Spector για παράδειγμα...Ramones και Johnny Thunders δε χρειάζεται να τους αναφέρουμε φαντάζομαι... Αν και τον τελευταίο καιρό γουστάρουμε άγνωστα 50s rock n roll πράγματα. Όσο λιγότερο γνωρίζεις το ποιόν αυτού που ακούς και θαυμάζεις, τόσο το καλύτερο. Αφήνεις να μιλά η μουσική.

GB: Είδα στα links στο site σας ότι έχετε τις ιστοσελίδες των οδηγών της Mercedes και ότι έχετε μια μανία να το πω, με το μηχανοκίνητο αθλητισμό. Με το ποδόσφαιρο ασχολείστε? Υποστηρίζετε εκεί κάποια ομάδα? Μόνο μη μου πείτε ότι είστε βάζελοι...

ΤΗ: Ο πατέρας του Jet είχε μια παλιά Mercedes (την Dolly, όσοι ήσασταν φανατικοί αναγνώστες του The Thing, θα ξέρετε) και από εκεί και πέρα την ψάξαμε με την ιστορία της. Η συγκεκριμένη εταιρία ή ομάδα αν θες, έχει ένα ήθος που μας ταιριάζει. Σκέψου ότι οι δύο ιδρυτές της, κατασκευάσανε τα πρώτα αυτοκίνητα σε απόσταση 40 χλμ., χωρίς να γνωρίζουν ο ένας την ύπαρξη του άλλου. Δεν ήταν τυχαίο αυτό. Δεν είναι τυχαίο που η Mercedes για παράδειγμα δεν κάνει διαφημίσεις εύκολα και δεν τις χρειάζεται κιόλας. Η Ferrari που γουστάρεις εσύ φίλε, τη χρησιμοποιήσανε και για μας έχει χάσει κάθε σεβασμό. Περισσότερο ομάδα του Σουμάχερ είναι και της vodafon ή της shell. (Κάπου εδώ ενίσταμαι έντονα πάνω στο όλο θέμα και μιλάμε για κάνα μισάωρο, για λάστιχα, κανονισμούς που ρίξανε φέτος τη scuderia προς όφελος όλων των άλλων, και V12 κινητήρες). Ούτε το κόκκινο της φωτιάς δεν έχει πια! Το κόκκινο της Marlboro έχει! Τώρα για ποδόσφαιρο, κάποτε ήμασταν βάζελοι λόγω Αθήνας. (Jet) Αλλά ο πατέρας μου με έπαιρνε στα ματς του Πανιωνίου καθότι νεοσμυρνιώτης και αυτό που έβλεπα ήταν ένα μπουρδέλο. Μια rock n roll ομάδα, μικρή που τις περισσότερες φορές έχανε ή κάποιες άλλες έκανε κάποιες ηρωικές νίκες και αυτό μ’άρεσε και έμεινα εκεί. (Jimbo) Εγώ λόγω Φάνη Χριστοδούλου επειδή πιο μικρός έπαιζα μπάσκετ, έγινα Πανιώνιος. Αλλά γενικά συμπαθούμε όλες τις ομάδες όταν παίζουν Ευρώπη. Δεν είμαστε εκεί τόσο φανατικοί. Πάντως αν τελικά ο Kimi Raikkonen μείνει στην ομάδα και δεν έρθει σε σας, έχουμε γράψει ήδη τραγούδι. Λέγεται “Teen hero Kimi Raikkonen”. Δεν θα παιχτεί αν πουληθεί όμως για τα χρήματα. Ακόμα και το “Gimme Gimme Shock Treatment” το κάνουμε “Kimi Gimme Shock Treatment”!

Κάπου εδώ συνεχίζει η κουβέντα γύρω από τα παραπάνω θέματα με πολύ αλκοόλ και μουσική. Δυστυχώς η έλλειψη χώρου δε μας αφήνει να παρουσιάσουμε και πολλά άλλα που ειπώθηκαν, αλλά αυτή εδώ η μπάντα όπως θα έχετε καταλάβει, όσο συνεχίζει να ζει και να αναπνέει μέσα από το rock n roll, θα έχει ένα μόνιμο υποστηρικτή από αυτό εδώ το έντυπο. Δε με νοιάζει αν κάποιοι πιστεύουν ότι επειδή γράφω τόσο συχνά για αυτούς, είναι φίλοι μου. Στο κάτω κάτω, όποιος κάνει τον κόπο να τους ακούσει θα καταλάβει απόλυτα τι σκατά εννοώ. Εύχομαι μόνο να έχω με τον τρόπο μου βοηθήσει, μια τρομερή μπάντα που ξέρει και αγαπάει αγνά το rock n roll, να την μάθουν περισσότεροι. Να είστε καλά παιδιά και ευχαριστώ. All The Squares Go Home!

Interview by Mihaliz for GB issue #04_2005

Death Breath Interview

2010-02-28T09:23:00.000-08:00

GB: Why someone should listen to Death Breath?
Robert: Hard for me to say as a member of the band. I guess I’m not that good on promoting myself. Why don’t you tell me instead?

GB: So, is Death Breath a side project after all?
Robert: No, we don’t do projects. All the stuff we do, we do whole-heartedly. We’ve just recorded a 7-track ep to be released this spring, after that we start work on the next album.

GB: Who does what in the band?
Nicke: Drums, guitar
Me: Guitar, vocals
Mange played bas on the album but has left us now.
Scott Carlson: guest vocals on the album and bas live
Jörgen Sandström guest vocals on the album.
Erik Wallin second guitar live

GB: You know man, when I first heard “Stinking up the Night”…there was an awful smell coming out of my speakers. Do you happen to know why?
Robert: Great, then we succeeded!

GB: Lyrically, from where do you dig your influences?
Robert: Old horror movies, books, Hp Lovecraft, all the good stuff.

GB: A more focused listener can discover that behind the brutal side of your death sound there is a rock n roll and a punk touch. Do you agree?
Robert: There’s a bit of punk in there, but I can’t hear any rock really. We write our songs with verse chorus verse instead of putting 15 riffs on top of each other, but our main concern is to play death metal from the early days in it’s purest form.

GB: Tell us about… the appearances of Jorgen Sandstrom (Grave, Entombed, Vicious Art etc.) and Scott Carlson (Repulsion)?
Robert: Nicke and I decided early on that we’d like a couple of different vocalists on the record. It brings a lot of variety, which is nice. Their names where the first ones we thought of cause we really like their work. Repulsion and Grave has meant really much to me so it was an honor to get to work with them.

GB: After the release of “Stinking up the Night” you have recorded a “single” featuring Markus Karlsson of I QUIT/ /Turpentines/Republikans on vocals. How did you manage to convince a punk rock ‘n’ roll singer to sing in a death metal band?
Robert: The single was out before the album actually. We’re friends with Marcus and knew that he had a good scream so we asked him and he came down to the studio and delivered. We like to work with different people.

GB: From how long before do you know Nicke? Are you a fan of Hellacopters or Entombed?
Robert: We’ve been friends for a couple of years now. But I of course knew about him from the Nihilist/Entombed days. I remember buying the Entombed demo and being totally blown away, I love that band! The same goes for The Hellacopters, great band and great people.

GB: What has been the reaction to the album so far? Do you care about reviews and sales?
Robert: From what I’ve seen it’s really positive, we got good reviews and such. Of course it’s nice when people appreciate your work, but we mainly did this for the love of the music and didn’t really think too much of anything else.

GB: What can we expect in the near future from Death Breath?
Robert: An EP will be out this spring, it will also contain the video for the song “Death Breath”. We’ve also recorded a couple of songs for a split single. We got material for the next album done, so we’ll start to record that sometime this year.

GB: Name some of you favorite bands of all time and some of the crapiest.
Great bands
AC/DC
The Band
Bathory
Death
Autopsy
Repulsion
I could go on forever, as you might know I listen to a lot of other music besides metal.
There’s no point in naming crappy bands really, opinions are like assholes right?

GB: Thanks for the interview. Do you have a last message for our readers?
Robert: Thanks a lot. Hope you enjoy our record and visit www.deathbreath.se for more info

Interview by -manoc- for GB issue #08_2007

Supersuckers Interview

2010-02-28T09:13:00.000-08:00

GB: Do you have a personal favourite among your albums?
"Tasty Greens", because I LOVE spinach!

GB: Your love of country music has been well documented. Which country
Artists would you recommend to a mostly rock audience? Gram Parsons? Johnny Cash?
Definitely Johnny Cash, Willie Nelson. That is all you gotta know.

GB: We know that you are Ozzy Osbourne fans (EddieΉ s tattoo is a dead
giveaway). How come you Œve never covered one of his songs?
Well... because they are not that good.

GB:How did you end up collaborating with Willie Nelson and Steve Earle?
They wanted the best and they got the best!

GB: Do you still like your drugs (see I want the drugs etc.)?
No. I like other people's drugs.

GB: The band has been involved with the notorious West Memphis 3 case and Eddie Spaghetti has produced a benefit album about it (Free the West Memphis 3, featuring Joe Strummer, Tom Waits, Steve Earle, etc.). Could you explain the situation for those who are not familiar with the facts?
Go to this website and learn it. It's worth the effort - wm3.org

GB: Does the band have a specific political stance? Would it be accurate to say that most of your material has a rather leftist bend (even the country songs are often of the outlaw variety- Woody Guthrie style)?
We are as political as any one american should be. Do we support our
president? Hell no. Do we want to talk politics? Hell no.

GB:Will there be more Eddie Spaghetti solo albums (after The Sauce and Old no 2)?
Hell yes.

GB:Any thoughts on why rock ŒnΉ roll records are not commercially successful these days?
Because people are notoriously dumb in big groups.

GB: Do you guys still do the full Supersuckers experience for your concerts (Eddie Spaghetti solo material, plus country covers and then the main part of the show, with Supersuckers classics)? We have laid that package down for now. It's still a possibility for the future.

GB: Any luck in finding a new drummer? Will Scott Churilla (Reverend Horton Heat) go back to his band after your January dates?
Man, I hope not.

GB: Any plans for a European tour? And will there be a new Supersuckers
album in 2006?
No Europe plans yet. It is all about the record this year. Thanks for the interest in our little band.

Eddie

Interview by D.Kontogiannis for GB issue #06_2006

Red Sparowes Interview

2010-02-28T09:07:00.000-08:00

GB: You’ve played a lot of shows in UK and America with Neurosis. What are the reactions that you get from the band's friends in the live shows when you play the latest songs thus far?
Greg: Well, that's not entirely true. We've only played with Neurosis in the US, and only three times. That said, people's reactions have been really positive. Fans of Neurosis seem to be very open in general and have made us feel very welcome at shows. The last two shows we played with them in January '07 were unbelievably good, everyone had a great time.

GB: Are you going to come back to Europe for live-shows? What's Europe’s response so far?
Greg: Yes, we will be back in Europe for a six week tour from mid-April through the end of May '07. Europe has been great to play. Shows vary in different countries, but generally the audience is very excited and respectful during the show. We look forward very much to coming back this spring!

GB: We 'all never forget your visit in An club in Athens last year, your
Performance was awesome. What do you remember of your visit in Athens?
Greg: None of us had been to Athens before, with the exception of our tour manager. I remember flying in and being absolutely amazed at the size of the city. The show itself was a bit stressful; we weren't playing through our own equipment and the quality of the equipment we were using wasn't very good. That said, it ended up being one of the best shows on tour. People were very responsive and we had an amazing time. It's really incredible going to Greece for the first time and playing a sold out show to a group of great people. That tour was pretty intense, we played 38 shows in 39 days and Greece was our only day off. Athens is one of the most beautiful cities I have ever seen, I really look forward to coming back on the next tour.

GB: I love the new album as much as your debut album, 'at the soundless
Dawn'. I believe that the sound of the latest songs is heavier and that the structure of the songs is a bit more complicated. Have you spent this time more energy in finding the right phrases, sounds and effects when composing the material of 'every red heart shines towards the sun'?
Greg: First of all, thanks; I appreciate that you like our second effort! There are several things that are different about "Every Red Heart Shines Toward the Red Sun" (ERH). First of all we finally had a complete band with the addition of Andrew Arahood (guitar) and Dave Clifford (drums), and they obviously had a huge part in the writing process. The both have very strong musical voices and they account in a large way for our progression. We also very much wanted to push ourselves on EHR and create an album that would hopefully challenge the listener and the genre itself. Our intention was to really push the dynamics of instrumental rock, while still capturing a certain emotional aesthetic.

GB: The visuals that you use is without doubt an important element of the atmosphere that is present when you play live. As i remember the main subject of the videos was the big cities'melancholy, screen-shots
of buildings, pictures that a person who lives in an industrial area sees every day in his life.. I'd like to know if there are any thoughts you'd like to share with us about the ways that the city inspire you.
Is your music somehow the soundtrack of every-day life in a big industrial city?
Greg: Josh's visuals are a huge part of our live show, without a doubt. While I hesitate to say to much about them, the general idea is to create a visual match to the emotional and conceptual content of the album itself. Our process is to write the music first, come up with a basic concept for the record and then have Josh do the visuals. So it's not so much the sound track to every day live in an industrial city, as a match to the concept of each album. A good guide is to read the lyrics as a paragraph, which will give you an idea as to the concept for each record.

GB: Godspeedyou!BlackEmperor and some other bands of the post-rock scene also use this type of concept in their live-shows, so we'd like to tell us a few words about the band's influences.
Greg: In general we're probably less influenced by more contemporary instrumental bands and more by bands like Pink Floyd, The Cure, Sonic Youth, My Bloody Valentine. We've obviously heard and like bands like Godspeed and Mogwai, but our general influences tend to be a bit less directly associated. One thing to point out is that every member of Red Sparowes has very different influences, and it's more the marriage of these influences and styles that form our music.

GB: The bass lines are a big part not only of the rhythmic section of
Red Sparowes, they also get involved in the melodic parts of your music. Tell us Greg about your influences...
Greg: Thanks, I really focus on writing lines that create a more explicit relationship between the rhythm and melodic elements of the music. I'm glad that comes through. I've been playing bass for seventeen years now, so I have a lot of influences; not just bass players but some guitar players as well. To name a few: John Paul Jones, John Entwistle, Jaco Pastorius...Simon Gallup is a huge influence definitely...Chris Squire. I'm also heavily influenced by some guitar players; Nels Cline and Thurston Moore have changed the way I approach bass and music in general.

GB: What's the process of creating a Red Sparowes song?
Greg: There is no process. Sometimes we'll just play for hours and record everything, picking out our favorite elements. Other times people will bring in parts and we'll hash them out together. The only thing that's consistent is that it's a purely democratic process. No song is ever written by one person. Again, I think our sound is a true representation of all of the members.

GB: What do you enjoy most, composing or playing music live and why?
Greg: I enjoy both processes. Writing the music can be a really frustrating and rewarding process. You really have to dig deep into yourself to find things that are a true musical expression of where you're at at that particular moment. It can take a lot work and there are times when you're literally hitting your head against a wall, but when you can finally sit back and listen to the end result it's on the best feelings in the world. At the same time, I love traveling, and hearing the feedback from the audience is amazing. A good show to me is one where you really connect with everyone there, the other band members AND the audience. When that happens it's an almost spiritual experience for me. Both parts of being in a band are equally rewarding, and very different from each other.

GB: Some of the band's members also belong in Neurosis and Isis. As a fan of those bands I’ve noticed that when 'at the soundless dawn' was released, many people were thinking that the band was a side project, despite the fact that your sound was distinguished from those bands since the beginning. Do you believe that the response you got when touring and the welcome of your new release by the Red Sparrowes friends will erase this way of thinking about the band?
Greg: That was definitely a challenge for us as a new band. It took a lot of work for people to take us seriously, especially when both ISIS and Neurosis have such prolific members, and have recorded and created so much outside of their respective bands. So, yes, I think that, finally, after so much touring and a number of releases, people can see that we're a full time band.

GB: Any plans for Live-shows in Greece this year?
Greg: Yes, the dates are being booked now, but we'll be playing Greece this spring.

GB: Thank you very much for your time, hope that you'll come back for a
live show soon! If there is something else you'd like to say, please go ahead...
Greg: Thanks a lot! You've covered quite a bit here so I'll leave off by saying we're all really excited to come back. See you at the show!

Greg / Red Sparowes.

Interview by T.Kalamatas for GB issue #08_2007

Hellacopters Interview

2010-02-28T06:44:00.000-08:00

Keith Moon’s reincarnation, machine gun baguette man of the Hellacopters, Robert Eriksson (a.k.a. Robban Hellacopter) talks exclusively to Gang Bang ‘bout the new album, the side projects, the future plans and the cancelled (?) concert in Athens…Interviewed by Mihaleez

GB: Hi Robban! It’s been four years since the last time we talked. So, tell me your thoughts about the latest album. The final result is what the Hellacopters had in mind?

Robban: Yes, absolutely! We’re very happy with the result.

GB: I follow the ‘copters’ steps almost since the beginning. The first years the band’s productivity I think was in higher levels and I’m not talking about quality. I mean, in the past you released an album almost every year - not to count the numerous 7” singles in smaller other labels. Why that didn’t happening today? Signing in a major label means automatically more vetos to these activities?

Robban: No, not at all. We’re free to do singles etc with other labels but there’s simply not enough time since we tour more nowadays! Plus the fact that since we’ve made so many, it’s not top priority anymore. In the beginning we said yes to all offers that we got, but these days we’re more selective.

GB: Why choose the title “Rock N Roll Is Dead” for the latest album? Ironically enough, you are a band of the few today who keeps real rock n roll alive.

Robban: Well, if you look at how the music industry looks these days its stone dead!!! Bands like us will continue to play in clubs but in the “big world” there’s only room for hip-hop or modern r´n´b etc. Music that’s made to make money for the big companies. Plus...the title sounds cool!!!

GB: When you’re planning the release of the 3^rd volume of “Cream of the Crap”?

Robban: Don’t know, but we have enough songs for both a third and a fourth volume. It’ll be out eventually, I hope.

GB: Tell me a few things about Urkke T & Midlife Crisis. I really enjoyed that single! It kinda reminds me the 1^st hellacopters period! Full of misanthropic and snotty punk rock action! There are plans for a full record or it was something just for fun’s sake?

Robban: It was just for fun’s sake, but Urrke wants to record a second single. We’ll probably do another one whenever there’s time for all of us to get together again.

GB: Are you a fan of the “Killed by Death” style unknown punk groups? I think there are tons of fantastic late 70s punk bands that deserved a better fame. The Users’ “I’m sick of you” single for example, to me was the best 77 punk rock single ever! What’s your opinion?

Robban: I have heard some of them but far from all, same with the “Bloodstains from...” compilations. And there’s some great stuff on them but some shitty ones too. Favorites are Nervous Eaters “Just Head” and Detention “Dead rock´n´rollers”.

GB: The last time we spoke, you told me a real funny story about your support act in KISS Scandinavian tour and the meeting with Gene Simmons. I’m sure you have another one to share with us from the life of the band!

Robban: Well, we met the Rolling Stones and took some photos together when we supported them and ZZ Top in Finland a couple of years ago that was great of course! Didn’t really chat though cos they were on their way to the stage. I rarely get “starstruck” but I that time I did...

GB: From the photos in the site, I saw you with people like Joe Strummer or Hanoi Rocks. Here in Gang Bang mag, we’re huge fans of them. Tell me what kind of person Joe was? Andy Mc Coy is in a good shape? I really worry about him…

Robban: We toured in Australia on a traveling festival called Big Day Out and Joe Strummer was playing the same stage as us during the whole week. So one of the evenings we had a party together down by the ocean in Perth until 7 in the morning. He was telling great stories and was a sincerely nice person. Very down to earth. I met Andy McCoy numerous times but the first time he was a bit, how shall I put it, tired...That was when that photo from our website was taken, and we played support in Finland on Hanoi Rocks first reunion show together. But he was still very nice and from what I heard, these days he’s great and they’re playing great live shows!

GB: Tell me your favorite drummers and explain the reason.

Well, the obvious ones:

Keith Moon (The Who) – Completely original style that no one can really copy.

Phil “Philthy Animal” Taylor (Motörhead) – Great hi-hat playing and very cool style

John Bonham (Led Zeppelin) – Hard, tight and fluid

Dave Lombardo (Slayer) – Greatest thrash drummer of all time. Listen to the fills!

Phil Rudd (AC/DC) – Try copying his beat… good luck! Many have tried, all have failed...

Mitch Mitchell (Jimi Hendrix Experience) – Swinging!

Ringo Starr (The Beatles) – Very tasteful drumming

Charlie Watts (The Rolling Stones) – That snare!

Topper Headon (The Clash) – Don’t know what to say except great!

Dennis Thompson (MC5) - For his great all-round playing! Very groovy!

And then you got all the blues, soul and jazz drummers like Gene Krupa, Buddy Rich & Elvin Jones but that’s another story...

GB: Well guys where did you find the name "The
Hellacopters" and why choose it?

Robban: It came from when Nicke did his last US tour with Entombed and Dregen was a roadie. They saw a magazine in San Francisco and one of the articles was about how CIA was spying with helicopters on marihuana-fields in Mexico and the Mexicans called them The Hellacopters. It seemed like a cool name.

GB: What happened to legendary Hellamobile?
Robban: We had a competition in 1999 and the Grand Prize was the Hellamobile! (White Jazz owned it and it was their idea, I still want it!) A record store in Sweden won and they sold it to another guy up north in Sweden. I saw it on one of our shows up there last August and it looked exactly the same! I bought a new car after we gave it away, a Dodge Challenger 1970. It΄s a beauty.

GB: There are rumors that finally hellacopters are planning a live in Greece. Please tell me if it’s true.

Robban: Yes, we’ve been trying for a long time to get it to happen but there’s nothing confirmed 100 % yet. First I heard in February 2006 but unfortunately we can’t make that so now we’re hoping for April/May 2006. We keep our fingers crossed!

GB: What’s next for the band?

Robban: After 75 shows since the new record came out we’re home now for Christmas/new year. “Rock & Roll Is Dead” gets released in America on January 24 so there’s a talk about going over there for a tour in March. Some more playing, hopefully in Greece as I said in the previous question, in April/May, then some festivals maybe during the summer. After that I don’t know.

GB: Thank you very much Robban! It’s always an honor for me to talk with you!

Robban: Well, my pleasure. Thanks for the support and hope to see you in Greece! Sorry for the late reply though, I’ve been out touring...

Interview by Mihaliz for GB issue #06_2006

Lord 13 Interview

2010-02-28T06:21:00.000-08:00

GB: Κατ’ αρχήν θα ήθελα να σας καλωσορίσω στην παρέα του Gangbang και να σας ζητήσω να μου δώσετε ένα βιογραφικό του συγκροτήματος.
Η μπαντα δημιουργηθηκε το 1999 απο τους Dee (bass),Costa (drums),Jim (guitar,vocals) ,John (guitar).Το πρώτο demo ``embrace`` κυκλοφόρησε το 2000.Απο αυτο το demo γυρίστηκε το videoclip ``ball of pain`` το οποιο παιζεται ακομα και σημερα 6 χρονια μετα..Επομενο demo ``hell ride`` που κυκλοφορησε το 2002.Η μπαντα σημερα εχει δωσει πανω απο 60 shows καποια απο αυτα με μπαντες οπως οι Cathedral,Orange Goblin,Los Natas,Nebula,Nightstalker,The Earthbound,Engine V κ.τ.λ. Ο ηχος μας χαρακτηρίζεται ως Stoner/Heavy Rock αλλα εχουμε περασματα και απο αλλα ηχοτοπια.Σημερα ηχογραφουμε τον πρωτο μας δισκο που θα κυκλοφορήσει από εμάς τους ίδιους .Οι LORD13 ειμαστε ετοιμοι οποιαδηποτε στιγμη μας καλεσουν για συναυλια προσπαθωντας παντα για το καλυτερω αποτελεσμα για τον ακροατη.

GB: Στο site σας διάβασα ότι ετοιμάζετε το πρώτο ολοκληρωμένο σας άλμπουμ.Πότε περίπου θα κυκλοφορήσει, ποιο θα έιναι το όνομα αυτου;

Αν ολα πανε καλα ο δισκος μας,που θα ειναι και ομώνυμος, θα κυκλοφορήσει κάπου μέσα στον Ιανουάριο του 2006.

GB: Είναι γνωστές οι περιπέτειες που περνούν στην χώρα μας τα περισότερα συγκροτήματα για να βρουν κάποια εταιρεία και να κυκλοφορήσουν ένα άλμπουμ.Πείτε μου την δική σας εμπειρία επί του πράγματος.

Καταρχειν δεν υπαρχουν δισκογραφικες εταιριες στην Ελλαδα αν εξαιρεσεις την Mad Prophet Records των Nightstalker και την Spinalonga Records που ειναι δυο παιδια που τα βαζουν ολα απο την τσεπη τους.Εμεις μετα απο διαφορες επικοινωνιες που ειχαμε με δισκογραφικες του εξωτερικου αποφασίσαμε να το αυτοχρηματοδοτησουμε για διαφορους λογους.

GB: Η τελευταία φορά που σας είδα ζωντανά ήταν στο live των Cathedral στο Gagarin. Από τις μπάντες που έχετε παίξει μαζί μέχρι τώρα ποια σας έχει αφήσει τις καλύτερες των εντυπώσεων;

Προσωπικα εμενα οι Nebula και οι Orange Goblin λογω του επαγγελματισμου τους απο την μια ,αλλα και του rock attitude απο την αλλη!!!!!!

GB: Αν εξαιρέσει κανείς την φετινή χρονιά και κυρίως το καλοκαίρι που μπορεί να θεωρηθεί συναυλιακά επιτυχημένο συνήθως για να δούμε στην Ελλάδα τα πολύ μεγάλα ονόματα πρέπει να κάνουμε τάμα. Ποια πιστεύετε ότι ειναι τα αίτια που οδηγούν σε αυτή την κατάσταση;

Κοιτα ο Έλληνας θα είναι πάντα ο ‘Έλληνας. Γουστάρει να δει ολες τις κορυφαιες μπαντες του κοσμου αλλα τσαμπα.Βεβαια καποιες φορες δεν εχει και αδικο γιατι αν θελεις 50 και 60 ευρω για μια συναυλια τοτε γαμησετα,εκτος αν εχεις τον μπαμπα απο πισω να σε σαπορταρει.Οποτε πιστευω οτι οσο φταινε οι διοργανωτριες εταιριες συναυλιων αλλο τοσο φταιει και το κοινο!

GB: Τον τελευταίο καιρό έχω παρατηρήσει προσωπικά μία ξηρασία ως προς τις ενδιαφέρουσες νέες κυκλοφορίες.Ποιός ήταν ο τελευταίος δίσκος που αγοράσατε και σας έκανε εντύπωση;

Κοιτα εγω αγοραζω παρα πολλα δισκακια μεσα στον μηνα.Αυτα που με τσακισανε,προσωπικά πάντα, ήταν τα καινούργια των Dozer, Eyehategod, Hermano, Orange Goblin,Atomic Bitchwax, High on Fire.Alabama Thunder Pussy,Spiritual Beggars,Cathedral,Brant Bjork, Erik Larson,Queens of the Stone Age και φυσικά το Monolithic Baby ξέρεις ποιων!!!

GB: Θεωρείστε κατά βάση μία stoner μπάντα ενός είδους που ανθίζει και στην Ελλάδα.Ποιές έιναι οι μουσικές επιρροές που είχατε και αν συμπίπτουν μεταξύ των μελών του συγκροτήματος.

Βασικα ολοι ακουμε Black Sabbath,Motorhead,Hawkwind και γενικα 70`s.Απο εκει και περα εγω ακουω παρα πολυ Sludge,Stoner.Οι υπολοιποι αν εξαιρέσεις μικροδιαφορές ακουμε σχεδόν τα ίδια πράγματα. Ο Ντίνος ας πούμε γουστάρει ποιο πολλή τα Psychedelic Rock.O Τζιμης ειναι σε ποιο Southern φαση και ο Γιαννης εχει λιωσει με το καινουργιο των Queens of the Stone Age

GB: Πώς καταλήξατε στο συγκεκριμένο όνομα του συγκροτήματος . Τι σημαίνει LORD 13 ;

Το 13 ειναι το 13ο γραμμα της αγγλικης αλφαβητου που ειναι το Μ.Απο αυτο ξεκινανε λεξεις οπως Motor,Motherfucker και αλλα.Ο νοων νοειτο!!!!!!!!!Το ονομα το εβγαλε ο Dee.

GB: Θα ήθελα να μου πείτε ένα σχόλιο για τα παρακάτω ονόματα.
KYUSS, CATHEDRAL, MONSTER MAGNET, QUEENS OF THE STONE AGE, BLACK SABBATH

Kyuss:makes the scene of the 90`s heavier!

Cathedral;makes the scene of the 90`s slowly and doomy!

Monster Magnet: Αυτός κατάφερε να βάλει το rock μαζι με τον Marilyn Manson στα σαλονια και στο MTV.Νομιζω οτι εκανε περισσοτερο καλο απο κακο οπως υποστηριζουν διαφοροι!!!

Q.O.T.S.A.: Πάντρεψαν επιτυχώς το rock με το pop με μεγαλύτερη δόση βέβαια στο rock.

BLACK SABBATH BLACK SABBATH BLACK SABBATH BLACK SABBATH!!!!!!

GB: Αν είχατε την δυνατότητα να φτιάξετε ένα supergroup με μουσικούς του τότε και του τώρα από ποιούς θα αποτελούνταν και γιατί;

Drums-Bill Ward

Guitar-Toni Iommi

Bass-Terry Butler

Vocals-Ozzy Osbourne

RESPECT TO THE LORDZ OF HEAVY MUSIC!

Interview by J.Delios for GB issue #04_2005

Ducky Boyz Interview

2010-02-28T06:08:00.000-08:00

GB: Κλασικά, που και πριν πόσα χρόνια ξεκινήσατε. Είχατε προιστορία σε άλλες μπάντες?

DB: (Χάρης) Τo 2002 σε ένα studio γνώρισα το Χρήστο μέσω του αδερφού μου. Εκείνη την εποχή, ο Χρήστος αν θυμάμαι καλά, ακόμα έπαιζε με μια ελληνόφωνη hardcore μπάντα . Τον είδα λοιπόν να “τζαμάρει” με ένα κιθαρίστα σε ένα προβάδικο, ανταλλάξαμε τηλέφωνα, βγήκαμε για ούζα και αυτό ήτανε. Ήπιαμε τα ουζάκια μας και στο καπάκι πήγαμε σε κάποιο στούντιο, εντελώς κομμάτια.. (Χρήστος) Δε μπορείς να φανταστείς τι είπιαμε...

GB: Και πως κόλλησε το hardcore με το rockabilly?

DB: (Χρήστος) Κοίτα, εγώ άκουγα από πολύ πιο μικρός garage, rockabilly, surf, αλλά δεν είχαν βρεθεί τα κατάλληλα άτομα για να φτιάξουμε μια μπάντα. Με τον Χάρη όλα ήρθαν και μπήκαν σε μια σειρά και να ‘μαστε τώρα. Αγόραζα και δίσκους και γενικώς ήμουν χωμένος στη φάση αυτή, αλλά μη νομίζεις ότι ήταν εύκολο να βρεις κάποιον τυπά που να παίζει κιθάρα και να έχει τα ίδια μυαλά με σένα! (Χάρης) Ξέρεις στην αρχή είμασταν 4 άτομα. Εϊχαμε δυο κιθάρες στο group.

GB: Και πότε λοιπόν το γυρίσατε σε τρίο (μη πάει ο νου σας σε βρώμικες σκέψεις...)?

DB: (Χρήστος) Tώρα μη ρωτάς ακριβή ημερομηνία, αλλά σαν πρώτο live μας, με τη σύνθεση την τωρινή ήταν το support μας στους Cynics. (Χάρης) Ουσιαστικά ούτε χρόνο δεν καθίσαμε σαν τετράδα.Πάνω στο χρόνο γυρίσαμε ως έχουμε και σήμερα.

GB: Και από live? Τώρα βλέπω ότι συχνά-πυκνά παίζετε και κάπου, στην αρχή όμως συναντήσατε δυσκολίες? Το ρωτάω αυτό γιατί οι ζωντανές εμφανίσεις είναι κάτι που καίει όλες τις εγχώριες μπάντες...

DB: (Χάρης) Μπαααά. Μια χαρά boy. Από την αρχή ήταν όλα μια χαρά. Δεν δυσκολευτήκαμε σχεδόν ποτέ να κλείσουμε μια εμφάνιση κάπου. Παίξαμε σχεδόν στο μπαμ, πρώτα στο Rodeo και μετά στον Κράχτη. (Χρήστος) Καλά το πρώτο-πρώτο live ήταν επεισοδιακό, έτσι? Βασικά ήτανε live των Psyckicks και εμείς είμαστε από κάτω...

(Χάρης) Ώσπου κάποια στιγμή πεταγόμαστε και λέμε, “να παίξουμε ?”, είπανε ναι και ανεβήκαμε... (Χρήστος) Μιλάμε τώρα για τρεις τέσσερις πρόβες και πολύ σου λέω...

GB: Δισκογραφικά, πως ξεκίνησε η φάση?

DB: (Χάρης) Δίναμε dem-άκια από ΄δω και από ΄κει, τα πουλάγαμε στα live 2E και σιγά σιγά μας μάθανε... (Χρήστος) Το δεύτερο demo γιατί το πρώτο απλά το μοιράζαμε...

(Χάρης) Δεν στείλαμε σε καμιά εταιρεία...Κατά τύχη βρεθήκαμε με τα παιδιά που είμαστε τώρα, τότε ακόμα το συζητάγανε για μια εταιρεία και τα βρήκαμε αμέσως και στα μυαλά και σε όλα.

GB: Και το κονέ με τη Σαλόνικα? Πέρα από το βινύλιο στη Blind Bastard, έχετε συμμετοχές και σε συλλογή της On Stage…

DB: (Χάρης) Το κονέ με τη Σαλόνικα έγινε μέσω των Bullets, ούτως ή άλλως ανεβαίνουμε συχνά για συναυλίες και έτσι τα βρήκαμε... (Χρήστος) Βασικά κάτι είχε υποθεί για ένα split-άκι με τους Bullets, αλλά από τη στιγμή που βρεθήκαμε με τα παιδιά της Blind Bastard, κάναμε το δίσκο με αυτους...(Χάρης)... Και ένας λόγος παραπάνω που κολλήσαμε ήταν ότι θα πωλούνταν και φτηνά ο δίσκος.

GB: Καλό μου ακούγεται αυτό. Ηθική πλευρά...

DB: (Και οι δυο μαζί)....Φίλε δεν περιμένουμε να ζήσουμε από το Rock N Roll! Το μόνο που θέλουμε είναι να φτάσει σε λογικά πλαίσια σε περισσότερα παιδιά. (Εδώ φεύγει λίγο η κουβέντα για το πόσο καλά τα πάνε με την εταιρεία και πόσο τους έχει σταθεί- τα καλά να λέγονται στη μίζερη ελληνική rock n roll μιζέρια)...

GB: Επόμενο βήμα δηλαδή ξανά με την ίδια εταιρεία?

DB: (Χάρης) Κοίτα, λογικά θα βγει πρώτα το σινγκλάκι με την On Stage. Τα κομμάτια έχουν ηχογραφηθει ήδη. (Χρήστος) Θα είναι 2 κομμάτια δικά μας και 2 των Bullets, διασκευάζοντας κάθε μπάντα και από ένα κομμάτι της άλλης.

GB: Οπότε ετοιμάζετε το νέο δίσκο για την συνέχεια?

DB: (Χρήστος) Μπα, το καλοκαίρι θα δουλέψουμε πάνω σε ιδέες που ήδη υπάρχουν… (Χάρης) Επίσης έχουμε ήδη ηχογραφήσει κομμάτια για τις συλλογές “White Boppin’ Tower 2” κ’ “Enjoy The Greeks 2”.

GB: Ένα από τα καλά που άκουσα στο δίσκο σας και ξέχασα να το γράψω στην κριτική, είναι ότι δεν έχει την εύκολη λύση της διασκευής. Αν δεν κάνω λάθος όλα τα τραγούδια είναι δικά σας έτσι?

DB: (Χρήστος) Έτσι είναι, αλλά δεν είμαστε κατά των διασκευών. Όπως θα είδες ειδικά στα live το ξεσκίζουμε! (Χάρης) Είχαμε ηχογραφήσει και για το album κάποιες, αλλά προτιμήσαμε μιας και είχαμε αρκετά δικά μας κομμάτια, να τις αφήσουμε απ’ έξω.

GB: Και για πότε λέτε το επόμενο βήμα?

DB: (Χάρης) Δεν το έχουμε προγραμματίσει, αλλά κατά το Σεπτέμβριο πιστεύουμε ότι θα έχουν δουλευτεί αρκετά τα τραγούδια για να κάνουμε το επόμενο βήμα που λες.

GB: Με την τεχνολογία δε τα πάτε καλά? Δε βλέπω να έχετε κάποιο site που νομίζω ότι γενικά και πρακτικά, βοηθά πολύ...

DB: (Χρήστος) Δε τη σνομπάρουμε καθόλου την τεχνολογία. Και με το site ξέρεις πόσες φορές έχουμε πει ότι το αφήσαμε πίσω το θέμα? (Χάρης) Αυτά τα ξέρει καλά ο μπασίστας μας ο Λευτέρης, ο οποίος είναι του συναφιού σου (εννοεί επαγγελματικά), αλλά πραγματικά δεν έχει χρόνο...Εϊναι στα σχέδια μας όμως και αυτό.

GB: Και τo πρόβλημα με το όνομα που μου έλεγες ρε Χάρη (υπάρχει και μια αμερικάνικη rock n roll μπάντα από το Βοστώνη αν δεν κάνω λάθος με το ίδιο όνομα...)? Τι θα γίνει?

DB: (Χάρης) Τα παιδιά ήταν ΟΚ μαζί μας. Απλά σαν πιο παλιοί στην πιάτσα μας ζητήσανε να αλλάξουμε κάτι γιατί ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να φτάσει καμιά φορά ο δίσκος σου. Θα αλλάξουμε το “s” με “z” και πολύ απλά από τώρα και στο εξής θα είμαστε οι Ducky Boyz.

GB: Μια ερώτηση παράξενη πια για ελληνικό group και δεν καταλαβαίνω το λόγο κιόλας, είναι σχέδια για συναυλίες στο εξωτερικό. Δηλαδή οι Last Drive ή οι Bullets πως τα καταφέρανε? Εσείς έχετε τέτοια σχέδια?

DB: (Χάρης) Ρε boy, πολύ δυσκολα. Αν θες να είσαι ρεαλιστής δε το πολυσκέφτεσαι...Εκτός και αν σου κάτσει από το πουθενά. Είναι πολύ δύσκολο μιας και όλοι δουλεύουμε κανονικά τα πρωινά και κάτι τέτοιο θα είχε προβλήματα με άδειες κτλ, ακόμα και αν υπήρχε κάποια πρόταση. Τέλος πάντων υπάρχει κάπου στο μυαλό μας αλλά τώρα δεν παίζει κάτι...(Χρήστος) Καλά ειδικά Γερμανία θα ήταν και γαμώ! Μας τα πανε και τα παιδιά από τους Bullets και ζηλέψαμε αλλά οι μαλακισμένοι λόγοι που σου είπε και ο Χάρης αναγκαστικά σε κρατάνε....(κάπου εδώ ξανα-ξεφεύγει η κουβέντα για το πόσο μπορούν να συναγωνιστούν οι ελληνικές μπάντες τις ξένες....)

GB: Γουστάρω πολύ τις λίστες. Θέλω λοιπόν Top 5 από αγαπημένες μπάντες, δίσκους ότι σας γουστάρει.

DB: (Χάρης) Καλά και εγώ γουστάρω τέτοια αλλά κάθε φορά, βδομάδα ας πούμε, αλλάζει το πράμα. Πάμε μπάντες καλύτερα...Θα έλεγα Social Distortion, Meteors, Last Drive, Hellacopters και Wipers. (Σκέφτεται λίγο διστακτικά) Αλλά να αφήνω έξω τώρα Dead Moon, Ramones… (Χρήστος) Και εγώ για μπάντες θα σου πω κυρίως Μιχάλη, δίσκους είναι ακόμα πιο δύσκολο...Γενικά 50s rock n roll, αλλά όχι Elvis! (Πετάγεται και ο Χάρης ξανά) Είμαστε Jerry Lee-κοί, του πιο αλήτικου rock n roll (εδώ αντιδρώ έντονα, παρότι fan και η αφεντιά μου του Φονιά και προσπαθώ να τους επαναφέρω εις την τάξη, αρχίζοντας ρητορίες για την Sun περίοδο κτλ, κάτι που εν τέλει παραδέχονται, περισσότερο γιατί βαριούνται να με ακούν να μουρμουράω!- συνεχίζει ο Χρήστος),ΟΚ ξεκόλλα με έπεισες, το διορθώνω Sun Records, Stray Cats σίγουρα, Cramps σίγουρα, Meteors σίγουρα (δυσανασχετεί) ρε μαλάκα δε φτάνουν...(ξαναπετάγεται ο Χάρης) Ναι ρε boy, Cramps! Στην πεντάδα σίγουρα! Πως τους ξέχασα...(εδώ τους ξανασπάω τα νεύρα ή τα αρχίδια και τους βάζω από δίπλα τους A-Bones -ειλικρινά απορώ με την υπομονή τους!) και τελικά για πέμπτο όνομα Ramones ή Drive…

GB: Link Wray δε άκουσα να λέτε και περίμενα να τον ακούσω πρώτο-πρώτο...

DB: (Χρήστος) Να βλέπεις τώρα...? Πάντα κάτι θα αφήνεις έξω!

GB: Και από γυναίκες (καλά την μαλάκισα πολύ την κουβέντα)...Τι γουστάρετε?

DB: (Και οι δυο) Αυτές που προσέχουν τον εαυτό τους! Απλά να είναι ωραίες και εξωτερικά και εσωτερικά (αυτό ξαναπέστε το!).

Εδώ ξαναξεφεύγουμε. Μιλάμε για ποδόσφαιρο (Πανιώνιοι και αυτοί), αυτοκίνητα και μηχανές (με ιδιαίτερη προτίμηση στις παλιές “μπέμπες”, τους παλιούς “σκαραβαίους” κ’ τα mini Coopers – ο Χρήστος έχει ένα), δίσκους (o Χάρης με έκανε να θέλω να του κλέψω αφού δε μου τα πουλούσε, κάτι 7ιντσα των Crimson Shadows και των Cynics, με το Χρήστο να μου εξιστορεί πόσο κωλόφαρδος είναι στο record hunting και ειδικά στις τιμές) και όργανα (βγήκαν όλες οι κιθάρες στη φόρα). Αυτή η συνέντευξη ήταν να βγει με το τεύχος του Ιουλίου, αλλά κάτι που έχασα το τηλέφωνο του Χάρη, κάτι που έτρεχα σαν τρελλός με τη δουλειά, έμεινε πίσω. Το καλό είναι ότι πριν την ξεκινήσουμε μου είπαν, ότι αυτά που θα πούνε όσον αφορά το μέλλον της μπάντας θα είναι στην ουσία για το Φθινόπωρο, οπότε πάλι up to date είμαστε. Πολύ ΟΚ παιδιά και πολύ ΟΚ μπάντα. Έχετε το νου σας γιατί το ήδη εξαντλημένο album τους σε βινύλιο θα επανακυκλοφορήσει, όπως μου είπαν και σε cd. Μην τους χάσετε την επόμενη φορά που θα δείτε αφίσα με συναυλία τους. Εκεί ο κόσμος χορεύει.

Music For Your Legs – March 2006 by Mihaleez_GB issue #07

Starchild Interview

2010-02-28T01:58:00.000-08:00

GB: A few words for the history of the band.

Starchild came together in 2002 once we were inspired to go in a heavier direction than our previous band.After seeing High on Fire and Jucifer live we switched instruments and brought in a new bass player.Three months later we recorded a demo and got picked up by 12th records(High on Fire,YOB) who released our full length debut in late 2003.In 2004 we released a split EP with the band Rebreather,played the Emission from the Monolith festival and toured the U.S. that summer.We then started writing and recorded in May of 2005 for this newest release."Born Into Eternity" was finally released in early 2006 through Twin Earth Records(Malefactor,Valkyrie) in the U.S. and on PsycheDOOMelic in Europe and Asia.

GB: How would you characterize the your music ? What are your main musical influences?

You can easily hear the heavy influence of Sabbath and Ozzy,so people usually describe us as doom,but we are also big fans of Led Zeppelin,Pink Floyd and lot of new bands like Dead Meadow,Torche and Witchcraft.I prefer to think of us as having more of a "drone" sound and style because we are comparably less doomy than most bands you would think of from this genre.

GB:Tell us about your lyrics. What are they about?

God usually.Even if I start out writing about something else I usually change them to have a biblical theme.

GB: Why do you think that Doom Metal doesn't have a wide acceptance in the h.m. audience?

I'm not sure.I love it and I can't imagine why other people listen to the "mall metal" stuff I hear on the radio all the time.When I check out the roster of artist on labels like century media I wonder who those bands are.I've never heard of most of them and I don't see why bigger labels are promotiing them instead of bands like Floor or Torche.

GB: Have you ever thought how far can the band go? Apparently you will not be a mainstream band, but do you think of advancing to a higher level of publicity and commercial acceptance?

I think the longer Starchild is around the bigger the audience will grow.It takes a lot of time to get your name out in the underground scene.I'm just trying to make the most of the opportunities this band has provided.I've started my own label now and helped out some friends i've made through touring.I'm just having fun and not worried about "making it".

GB: What else do you do for living apart from the band? I am sure that all our readers are searching to find a way to leave their regular jobs, but in the same time to live with dignity!!

Well,I bought into a comicbook shop a few months ago,and things are really looking good.My wife and I run it and we also have a skateboard park around the corner.And like I said,I have a record label that earns some money,so bills get paid and I am my own boss,so you can't beat that for dignity!

GB: What are your future plans?Any concerts arranged?

I'm putting together a new line up for the band,so no tour plans right now.I've written some new songs and I've demoed them with the help of some friends.I'll hopefully record soon and release something later this year.If by then I have a solid line up I'd like to make it to Europe for a small tour.

Interview by Nick Stilides for GB issue #06_2006

G. Demetriades Interview

2010-02-28T01:47:00.000-08:00

Ο Γ. Δημητριάδης είναι γνωστός πια σε όλους λίγο-πολύ. Ο Γ. Δημητριάδης είναι ένας από τους πάρα πολύ λίγους σε αυτή τη χώρα, που όχι μόνο γράφουν υπέροχα τραγούδια σε γνήσιες power pop φόρμες, αλλά ευτυχώς γνωρίζει και επιτυχία μέσα στον ορυμαγδό του “έντεχνου”, του ψευτό-rock και του σκυλάδικου! Εμείς δοκιμάσαμε να τα πούμε μαζί του όχι τόσο πολύ για αυτά που φαίνονται, αλλά για αυτά που δεν! Για έναν τύπο που στις συναυλίες του Iggy,των Godfathers ή των Jesus And Mary Chain, ήταν δίπλα μας! Για έναν τύπο που σπίτι του ακούει ακόμα Creation, Action , Jonathan Richman, Big Star ή Raspberries ! Διαβάστε ένα πραγματικά cool τύπο για τις απόψεις του και το αληθινό rock n roll background του και δείτε ότι τελικά υπάρχει ελπίδα να ακουστεί και κάτι που να αξίζει...Ευχαριστούμε θερμά το Γ. Δημητριάδη που μίλησε για πρώτη φορά σε fanzine…

GB: Σε ποια ηλικία πρωτόπαιξες σε rock n roll μπάντα? Αν δεν κάνω κάποιο λάθος, είσαι από τη Θεσσαλονίκη, είμαι περίεργος να μάθω τι γινόταν εκείνη την εποχή από live, clubs κτλ?
Γ.Δ.: Πρωτόπαιξα όταν ήμουν 21 χρονών, φοιτητής στην Αγγλική Φιλολογία στο ΑΠΘ. Γνωρίστηκα με κάτι παιδιά, λάτρεις των BLUESBREAKERS του John Mayall, και αρχίσαμε να βαράμε σε μία υπόγα επί της Πρίγκιπος Νικολάου, ένα προβάδικο σαν καταφύγιο πυρηνικού πολέμου που είχε ο Βατσέρης. Εκείνη την εποχή, μιλάμε εκεί 1977-78, το εν Ελλάδι ροκ πνεύμα είχε πάλι αρχίσει να παίρνει απάνω του μετά τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης με τις μεγαλειώδεις ‘αγωνιστικές’, ‘επαναστατικές’ συναυλίες των γηπέδων με τα μουσάτα ακροατήρια και τους μουστακαλήδες επαναστατημένους γραφειοκράτες…Ήταν δύσκολα χρόνια ακόμα γιατί σε κοίταζαν με στραβό μάτι, λες κι ήσουνα πράχτορας του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού…Ενώ αυτοί και καλά θέλαν ‘λαικό’ ‘αμόλυντο’, ‘ταξικό’ πολιτισμό και κουλτούρα…Κούνια που τους κούναγε….

GB: Πρίν από τους Μικρούς Ήρωες, είχες δισκογραφική παρουσία με κάποιο άλλο σχήμα?
Γ.Δ.: Συνεργασία ναι αλλά δισκογραφική όχι. Από τα χρόνια στη Θεσσαλονίκη με τους Γ.Α.Β., τους Yoghurt,τους Αla Carte μετά στα χρόνια της Αθήνας με τους Low Noise,τους Φίλους της Τζένης,και φυσικά με τους Απροσάρμοστους ένα χρόνο μετά που πέθανε ο Παύλος. Με πήραν τα παιδιά σαν τραγουδιστή στην μπάντα. Δυστυχώς αυτές οι συνεργασίες πήγαν ’αδιάβαστες’ χαχα…αν και εντάξει, υπάρχουν κάτι ηχητικά ντοκουμέντα από δω κι από κει που σώζουν την τιμή των όπλων.

GB: Είδα στο myspace σου ότι υπογράφεις με ένα “mod” ανάμεσα στο όνομα και το επώνυμο σου. Αν το συνδυάσω με εκείνο το φοβερό story σου που είχα διαβάσει κάποτε στο Ποπ+Ροκ για τους Who και τον ήχο σου που όσο και να με βρίζουν κάποιοι, για μένα είναι Power Pop, δείχνεις να έχεις μια ιδιαίτερη σχέση με την ενέργεια και τη μελωδία. Πόσο δύσκολο είναι τελικά να τραγουδάς στα ελληνικά και να παίζεις rock n roll?
Γ.Δ.: Δηλαδή να φανταστώ πως πλακώνεστε για το αν ο ήχος μου είναι ή δεν είναι powerpop??Δεν το βρήκα ποτέ δύσκολο να γράψω τη μουσική που κάνω και να γράφω ελληνικά πάνω της…. Ξέρω γώ; Ίσως να είχα αφομοιώσει τελικά πολύ καλά τα ακούσματά μου…Από την άλλη εντάξει ίσως πάλι ήταν πολύ δυνατή η επιθυμία να παίξω ροκενρολ αλλά με τους δικούς μου όρους…ήτοι….του Έλληνα ρόκερ που ζει κι αναπνέει την ελληνική πραγματικότητα και γουστάρει τη γλώσσα του όσο γουστάρει και το ροκενρολ…Tο mod που υπογράφω είναι το φετίχ μου…ναι νιώθω μοντάς, πάντα ήμουν μοντάς, άκουγα πάντα πράγματα που είχαν καλό γούστο, μου άρεσε να ντύνομαι στυλάτα, να βλέπω καλό σινεμά, και στην τελική μου άρεσε όλη αυτή η κουλτούρα μουσικής, ντυσίματος, διασκέδασης, ένιωθα πως μου ταίριαζε σαν προσωπικότητα και ιδιοσυγκρασία.

GB: Περίμενες αυτή τη αντιμετώπιση από το κοινό και αυτή την επιτυχία? Αν και αρκετά ετερόκλητο και χωρίς να ξέρουν οι περισσότεροι ότι βασικά δεν έχεις καμιά σχέση με τις υπόλοιπες ελληνικές δήθεν “rock” fa-sol-άδες, δείχνουν όλοι να σε αγαπάνε και να σε στηρίζουν. Πως νιώθεις?
Γ.Δ.: Δεν περίμενα τίποτα…χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αποζητούσα μία ευρύτερη αποδοχή και ειδικά από το ‘ροκ’ ακροατήριο….το οποίου ένα μεγάλο ποσοστό μου γύρισε επιδεικτικά την πλάτη κι αυτό δεν το λέω σαν παράπονο αλλά σαν μία διαπίστωση, για να μη νομίζουν δηλαδή ότι δεν το πήρα χαμπάρι ε;…χαχαχα πλάκα κάνω…όπως και να χει οι ας πούμε πιο και ψιλιασμένοι που έψαχναν καταραμένη ποίηση και θα τους άρεσε να περπατώ ξυπόλητος στην άκρη ενός ξυραφιού ενώ αυτοί θα με παρακολουθούσαν αναπαυτικά καθισμένοι στον καναπέ τους ,εε αυτοί δεν με γούσταραν ποτέ….μη σώσουν λοιπόν χαχαχαχα.
Από την άλλη μεριά έχουμε όλον αυτόν τον κόσμο που όλα αυτά τα χρόνια έρχεται και με βλέπει όποτε παίζω ή αγοράζει τους δίσκους μου! Λοιπόν αυτοί φίλε είναι πολύ ξύπνια άτομα και ακούνε μουσική χρόνια, δεν είναι καθόλου άσχετοι, βέβαια έχουμε κι ένα κομμάτι κοινού με γνώρισε μέσα από κάποιες μεγάλες επιτυχίες μου! Μα ποιος είπε ότι τελικά αυτό είναι κακό; Ποιος είπε πως η ροκ είναι μία μουσική μονάχα για μύστες και όχι μία νέας μορφής αληθινή λαική μουσική που να μπορεί ο καθένας να απολαύσει, να δεθεί, να τραγουδήσει; Νιώθω μια χαρά όλα αυτά τα χρόνια και βασικά γιατί ξέρω πως ο κόσμος που με παρακολουθεί ξέρει πολύ καλά τους λόγους που το κάνει αυτό. Νιώθω καλά και για έναν άλλο λόγο…Γιατί δεν πούλησα ποτέ αυτό που αγαπώ…Άντε ήρθε η ώρα κι εγώ να το πω μια φορά αυτό!

GB: Πόσο δύσκολο είναι για κάποιο καλλιτέχνη στην Ελλάδα να παίζει αυτό που γουστάρει και να μην τον ενοχλεί ιδιαίτερα η δισκογραφική του? Ή δε συμβαίνει αυτό?
Γ.Δ.: Τίποτα δεν είναι δύσκολο. Οι πιέσεις πάντοτε υπάρχουν βέβαια γύρω μας…δεν ζούμε στον Παράδεισο εξάλλου. Στο χέρι του καθένα είναι να προχωρά αμέριμνος στον δρόμο που χαράζει ο ίδιος.

GB: Επίσης πόσο δύσκολο είναι να παίζεις το παιχνίδι της όλης προβολής, χωρίς να δείχνεις ότι αυτό βασικά δε το γουστάρεις? Μου έχεις δώσει την εντύπωση του ανθρώπου που προσέχει πάρα πολύ τις κινήσεις του και μάλλον θεωρεί ότι το να παίζεται το τραγούδι του, δίπλα σε hit-άκια είναι ένα αναγκαίο κακό. Τι από όλα αυτά συμβαίνει?
Γ.Δ.: Κοίτα φίλε, αν σήμερα δεν απολαύσεις μίας στοιχειώδους καλής προβολής, δεν υπάρχει περίπτωση να πάρει χαμπάρι κανένας πως υφίστασαι εντάξει; Η προβολή της δουλειάς μου είναι ένα πράγμα κι η προβολή της φάτσας μου άλλο. Με την έννοια του να γίνω πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, αυτό δεν είναι μέσα στις επιδιώξεις μου. Για μένα παίζει ρόλο που κεντράρει η προώθηση μου…Αν επικεντρώνεται στο μουσικό μέρος, τότε ναι είμαι μέσα 100%. Ζούμε σε μία τόσο ανακατεμένη εποχή που κάποιες απόλυτες επιλογές οδηγούν σε αδιέξοδα έναν καλλιτέχνη και αναφέρομαι τώρα στο ράδιο.. Αυτή είναι η σημερινή πραγματικότητα στον τόπο μας, ναι, δεν μ αρέσει όταν μετά από ένα δικό μου ή πριν ακούγεται κάτι που δεν το γουστάρω…Αλλά τι να κάνω; Να πάρω φόρα τους σταθμούς και να απαγορεύω; Αστειότητες…Τουλάχιστον πάλι καλά να λέμε που ακούγεται έστω και λίγο κάτι διαφορετικό εκεί μέσα.

GB: Από την αγγλόφωνη ελληνική rock n roll σκηνή σήμερα ακούς τίποτα? Έχεις το χρόνο ή αν θες τη διάθεση να παρακολουθήσεις την όποια έστω κίνηση παρατηρείται?
Γ.Δ.: Έχω πάρει τον δίσκο των Πατρινών Abbie Gale και μου άρεσε πολύ. Και οι Serpentine επίσης μου έχουν κάνει εντύπωση….Μα όπου υπάρχει καλή μουσική για μένα τουλάχιστον έχει πρωτεύουσα σημασία. Μπορείς να πεις σημαντικά πράγματα και μέσα από τη μουσική εξ ίσου με τον στίχο.

GB: Θέλω να μιλήσουμε λίγο για πράγματα που αγαπάς από τη μουσική. Μαζεύεις δίσκους ακόμα και σήμερα? Ποια groups ή καλλιτέχνες θεωρείς ότι αξίζουν την προσοχή σου?
Γ.Δ.: Σαν τρελλός! Παρακολουθώ όσο μπορώ βέβαια την κίνηση έξω, γιατί κάθε μέρα εκεί ξεφυτρώνει κι ένα νέο σχήμa. Μου αρέσει πολύ ο Badly Drawn Boy,οι Golden Smog,οι My Morning Jacket, Archive έως τους Tortoise…η αλήθεια είναι ότι μου αρέσουν πολλοί κι άμα πάρω φόρα θα γεμίσουμε σελίδες…..

GB: Από τη Mod αναβίωση μέσω του punk στα τέλη των 70s, με groups σαν τους Jam, τους Chords και τους Lambrettas, ασχολήθηκες καθόλου? Με το punk ή την αμερικάνικη power pop ίσως? Και αν ναι ποιά groups θεωρείς ότι ξεχωρίζανε και ποιοι δίσκοι ακόμα παίζουν στο stereo σου?
Γ.Δ.: Mε τους Jam έχω ειδικότητα, δεν μου κάνει κανένας τον έξυπνο εδώ….χεχε Mod boy είμαι, το ξέρω το Ευαγγέλιό μου απ’ έξω…Και τα άλλα ονόματα τα ξέρω, έχω και δίσκους τους και με την αμερικάνικη power pop έχω ασχοληθεί πολύ….κυρίως με τους Big Star αλλά και με τους παραγνωρισμένους Raspberries…Τον τελευταίο καιρό δίπλα στους Air που ακούω φανατικά, ακούγονται και παλιότερα mod groups όπως οι Action, οι Creation! Αγαπημένοι μου είναι βέβαια οι Small Faces! Και πολύ soul επίσης κυρίως από 60’ς!

GB: Μοιραζόμαστε την ίδια φανατίλα για τις Shangri-las. Είδα κατά τύχη ότι είχες αφήσει μήνυμα στο Myspace της Mary Weiss. Πως βλέπεις το comeback της δισκογραφικά μετά από τόσα χρόνια? Με ποια άλλα girl groups των 60s είχες ή συνεχίζεις να έχεις κάψα?
Γ.Δ.: Αυτά τα comebacks για μένα σημαίνουν κάτι πολύ σημαντικό κι αυτό είναι πως ο κόσμος αναζητά αυτό το κάτι τις που λείπει από τη σημερινή σύγχρονη ψυχή….δηλαδή…. η ψυχή…η αίσθηση πως όλα είναι δυνατά άμα είσαι νέος! Και η νοσταλγία για κάτι που είχε γεύση, μυρωδιά και νόημα…

GB: Ποιο είναι το καλύτερο rock n roll live που παρακολούθησες στη μέχρι τώρα ζωή σου και αν μπορούσες ποιες μπάντες θα ήθελες να είχες δει στα φόρτε τους?
Γ.Δ.: Ήταν το ’87 στο ΡΟΔΟΝ με τον Jonathan Richman, το ’91 στον ίδιο χώρο με τους Godfathers και μετά στο πρώτο Rockwave στην Δραπετσώνα με τους Jesus and Mary Chain. Πιο αργά έβγαινε ο Iggy Pop κι εκεί έγινε το έλα να δεις! Εμπειρία!
Και φυσικά το ’98 στην Καλογρέζα με τους γερόλυκους τους Stones!!! Εκεί ήταν και το προσωπικό στοιχείο μπλεγμένο στο μίξερ βέβαια και ήμουν ιδιαίτερα φορτισμένος! Κάποια στιγμή έκλαψα! Ήταν ένα όνειρο!

GB: Υπάρχει πολύς κόσμος που πιστεύει ότι το ρεμπέτικο τραγούδι δεν είναι τίποτα άλλο, αλλά rock n roll (ή blues) μουσική. Είτε σε θεματολογία, είτε σε μουσικές κλίμακες. Εσύ τραγούδησες κάποτε το “Φύγαν οι Ρεμπέτες”- τραγούδι που όπως με διόρθωσες έγραψε ο φίλος σου ο Βασίλης Πετρίδης από τους Απροσάρμοστους, οπότε θέλω να μου πεις και εσύ την άποψή σου πάνω σε αυτό το θέμα.
Γ.Δ.: Αυτοί οι παραλληλισμοί εμένα δεν με βρίσκουν ξέρεις απόλυτα σύμφωνο….Μην μπερδεύουμε πράγματα αβασάνιστα. Κάθε πηγαία λαική μουσική κρύβει μέσα της ομορφιές και θησαυρούς αλλά όλα αυτά εντάξει μην τα βαπτίζουμε ροκενρολ.. Υπάρχει μία τάση για μυθοπλασίες εδώ στον τόπο αυτόν. Ίσως να ενώνει αυτές τις μουσικές ένα υπόγειο νήμα πάθους κι αλήθειας, αλλά μην κάνουμε ακροβασίες. Για μένα τόσο το ρεμπέτικο, δηλαδή η λαική μουσική μίας εποχής και μίας κοινωνίας που έφυγε ανεπιστρεπτί, όσο και το ροκ εν ρολ στην ευρεία του έννοια και διάσταση χρονική από το 50 έως σήμερα, έχουν την μαγεία του δημιουργού, την αμεσότητα που χαρακτηρίζει όλες τις λαικές μουσικές του κόσμου.

GB: Ανέφερέ μου όσο δύσκολο και αν είναι, 5 δίσκους, 5 βιβλία και 5 ταινίες με τα οποία δε θα έκανες, χωρίς.
Γ.Δ.: Κοίτα φίλε, αν ξέμενα σε ένα νησί αναχωρητής δεν θα έπαιρνα τίποτα μαζί μου, όσο κι αν σε χαλάει αυτή μου η απάντηση…Θα κοίταζα να γράψω εγώ τα νέα βιβλία, θα έγραφα νέες μουσικές…οκ σινεμά ίσως δεν θα έκανα χαχαχα…..αλλά εν ΄τελει με τόση ομορφιά γύρω μου στην αγκαλιά της Πλάσης τι να τον έκανα τον ανθρώπινο πολιτισμό ε; Οι απαντήσεις θα είναι γύρω μου κι εγώ θα διαβάζω αντί να χαζεύω τον ουρανό;

GB: Για τα fanzines τι γνώμη έχεις?
Γ.Δ.: Μια χαρά είναι, συντηρούν ένα κομμάτι του Τύπου που ακόμα θέλει να διατηρεί στενή σχέση με τους φίλους του….Είναι παιδί κι ας παραμείνει έτσι….Γιατί αν μεγαλώσει θα γίνει κάτι σαν ΚΛΙΚ και δεν συμμαζεύεται!

GB: Πρόσθεσε ό,τι θες εσύ για το τέλος....
Γ.Δ. : Σας ευχαριστώ για την ευκαιρία να μιλήσω για πρώτη μου φορά σε φανζίν…..Καλά κάνατε κι εσείς κι εγώ! ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Interview byMariah Carey Fan Jedi Samurai – M.F.Y.L. Δεκέμβρης 2006

The Pneumonians Interview

2010-02-28T01:41:00.000-08:00

GB: Hey Pneumonias! Ok let's start from the basics...Tell our readers a brief bio of the band.
Johnny Pneumonia: Well the Pneumonias started in the very end of 2003 after the split of my former bands The Tommy Guns and The Things from Uranus... I just wanted to do a new Punk Rock band and this time I wanted to sing. Since then we changed drummer, and Rudy and I changed places in the band, in the beginning I was playin' guitar and he was playin' bass, and when we changed our drummer in september 2005, I decided I wanted to play bass, and Rudy took the guitar duties, which wasn't a bad idea since he can play guitar better than me, and he can even do some (short!) solos! So now the line up is Rudy/guitar, Billy/drums, and me, Johnny/bass + vox. Then there's a fourth guy that sometimes comes and plays with us as the second guitarist, Tony, who's also playing in a great surf combo called the Bikini Men. He also was in The Swindlers, which put a single out on Rip Off records in the mid 90s. We all play in other bands besides the Pneumonias, Billy is in a Surf band called the Kung Fu Monkeys, Rudy is in a new Garage band that hasn't got a name yet, he and I also play together in a Punk Rock band called The Janitors, and I also play the guitar in a Garage/60s Punk band called the Mean Things + I play drums in a new Punk Rock band called the 80s Furies! As you can see, we just love playing Rock & Roll!!

GB: How many releases you've got 'till today? You find it hard to found a record label?
Johnny Pneumonia: We have 2 singles out on High Refuse/Reject Records from Holland, and we have a split single with the Four Slicks (great Hot Rod Punk band from Paris featuring Jon Von from the Rip Offs and Mark from the No Talents) out on our own Frantic City record label. A new single will be out soon, it will be the next record out on Frantic City Records! Founding a record label is not that hard, but the main point is money!! You can't do nothing without a fair amount of money, and we're not rich you know!

GB: France in the past had many good rock n roll bands, from Little Bob Story to Dogs and Splash 4 to name a few...! How are the things today? There are many or any good rock n roll bands there?
Johnny Pneumonia: True, there has been a fair amount of pretty good bands comin' out of France since the '60s, starting with Jacques Dutronc, whose early songs are definitely worth it if you like '60s garage, then we had a few good 77 punk bands like the Guilty Razors, Olivensteins or the Dogs, and then more recently we had bands like the TV Killers, No Talents, Splash Four, Gasolheads, Jerky Turkey, mainly Garage/Punk stuff. Nowadays there's a new scene goin' on, with bands like the Four Slicks, Creteens, Defenestrors or Brain Eaters keepin' that Garage/Punk alive, then you also have good 77 Punk with the Anteenagers MC, Zoomen, Heartbeeps, Flying Over or The Aggravation who just put out their first LP, also some Cold Wave stuff like Frustration which sounds like Crisis or Warsaw, then Garage or Surf bands like the Star and Key of the Indian Ocean, Les Dragueurs, Les Terribles or Les Cavaliers... The scene is in a very good shape at the moment, there are many good bands indeed! The problem is there are less and less cool Rock & Roll clubs and it's becoming a problem...

GB: I read your Frantic City zine that you sent me and i found it fantastic (by the way, tell when you are ready for the second issue...)! What made you create a zine about real great but forgotten punk heroes of the past? Have you been in the past involved with other zines? What's your opinion about them and what are your faves?
Johnny Pneumonia: I put out my first fanzine in 2000, it was really shitty but it was my first experience in the world of fanzine making, and I guess almost everyone has to do his own first shitty issue..! I've done something like 16 or 17 fanzines to this day, all written in French except for the 2 issues of Frantic City fanzine. Frantic City fanzine is specialised in late '70s Punk and Power Pop, with only interviews with original members from late '70s bands, everything's written in English, so I can spread all over the world! Frantic City #0 came out in November 2006, with interviews from the Kids, Radiators from Space, Newtown Neurotics, Rubber City Rebels, Carpettes and more, #00 came out in February 2007 with interviews from the Avengers, Lurkers, Gears, Fast Cars, Penetrators and more, and #000 is in progress, I allready have interviews from the Joneses or the Nipple Erectors... I hope this'll come out in May! You can get your own copies for only 3 euros post paid so get in touch!
My previous zines talked about the contemporary scene, this time I chose to write about late '70s Punk Rock/Power Pop exclusively because I'm a huge fan of that type of music, and many of these bands are still playing today. You know I'm only 23, so I've missed the Ramones, but I won't miss all the others! The idea came when I approached the Kids and organised 2 gigs for them in France. The Kids are one of my definite favourite bands, and it was so great to be able to talk to them that I just wanted to try and meet other people from some of my other favourite bands!
I also write in other French zines, like Rock Hardi or Dig It!, which are pretty old zines puttin' out a much higher number of each issue than I do... I mainly read Dig It! & Target Magazine, both French, then I like City Trash from Holland & High Heels Slut from Belgium among others. To me fanzines are indispensible when it comes to undergoung music... I mean, what I listen too is not the kind of music you can hear on the radio, not the kind of bands you can read about in big magazines, so I need to get the infos somewhere else, through fanzines for example! And it's fun to make a fanzine and to read one, it's not as formal as big magazines, the guys can joke around or write silly articles that you couldn't find in big magazines... I just like it!

GB: Frantic City records has in mind to release only 7" singles? Tell us more about the label and the future releases...
Johnny Pneumonia: Well yes I'd like to do a 7 inches only record label, that's right... But maybe if someday I have the opportunity to put out an LP by some band I really do like, well, I'll have to think about it! I have no real definite plans, but I love vinyl and I love 7 inches so... Next record out on Frantic City will be the new Pneumonias single, I allready told you! Then I don't know, keep checking the website!

GB: Ok, this question is very boring, but i really like to tell me your favorite bands ever...
Johnny Pneumonia: My favourite bands are the Ramones, Kids, Teenage Head, Boys, Generation X, Zeros, Lurkers, Sonics, Seeds, Count V, Gravedigger V, Makers, Rip Offs, Loli and the Chones, TV Killers, Teengenerate, Guitar Wolf... There are many of them!

GB: What kind of equipment (guitars, amps, drums, etc...) the Pneumonias use for their gigs n' their recordings?
Johnny Pneumonia: Well it's not really important for us, as long as we can play loud! Still, Rudy plays on an old Guild guitar and he plays on Marshall amps, I play on a late '60s/early '70s Univox bass, a Mosrite copy from Japan, then on drums I don't really know, but Billy sometimes uses my own drum kit which is an Orange drum kit, Orange is a French '60s brand. And Tony, the second guitar player, he plays on a Fender Mustang with a Fender amp, something like a Twin Reverb.

GB: If i remember correctly, you are about to release a full album soon. Advertise yourself...
Johnny Pneumonia: No, we're about to release a new single, but, well, we do have enough material to put out an album, so start your own record label and put it out!!

GB: What do you know about Greek rock n roll? Is there any band from my country that you dig?
Johnny Pneumonia: I know and like a few Garage bands from Greece, mainly the Walking Screams, Sound Explosion and Frantic V. They all put out great records. Well you've got to know that with the Mean Things, my Garage band, we're gonna put out a 12 track CD album on Lost In Tyme Records, a record label run by Periklis from Lost In Tyme Fanzine and John from The Sound Explosion! So you know we love Greece!!

GB: Add anything you wanna...Thanx for the interview guys!
Johnny Pneumonia: Well, if anyone wants to hear a song from our new single, you can go to our myspace page : myspace.com/thepneumonias, and if you want more infos about the bands or the fanzine, just check out our website : http://franticcity.free.fr. Now, thanks for the interview, good on ya mate, and, well, we hope maybe some day we'll come to Greece with one of our bands to show you how we do it in France!! See you then!

Interview by Mihaliz for GB issue #09_2007

Jeff Dahl Interview

2010-02-28T01:28:00.000-08:00

GB:When and where did you start to play in a rock n roll band? Vox Pop was your first try?
JD: Actually, I first started as a drummer when I was in school. But that would only be in small bands that no one ever knew about. But for playing guitar, I recorded my first single, Rock N Roll Critic, in 1976 and I played all the instruments - guitar, bass. drums and vocals. Vox Pop was started when I moved to Los Angeles in 1979 or 1980.

GB: How come and you released a record in the legendary Bomp label and what kind of person Greg Shaw was?
JD: Greg Shaw was one of the first people I met when I moved to Los Angeles and his label was the best label at that time. Bomp had released records by the Stooges and Flamin' Groovies so everyone wanted to be on this label! Greg was a very, very nice person and the biggest fan of music. Even though he knew so many famous musicians and bands he was still always excited about some new band he had just discovered. For my single, Suicide City, Greg just heard the tape and he called me and asked if he cold put it out as a 7" record.

GB: A lot of people think that Powertrip was the only band ever with a sound that blends, Stooges riffs and Motorhead’s speed, so perfectly. I also read in a metal magazine that lots of metal heads, finds Powertrip’s record as one of the best speed metal (!) of the 80s! What’s your opinion about this and tell me a few things about the band, because on the net there is not much information.
JD: Well, thank you for saying that. Yes, Powertrip wanted to blend the speed and power of the early Motorhead with the dangerous punk element of the Stooges. We used the word "Speedmetal" when we started in '82 or '83 because we played really fast songs and also as a reference to the Stooges album, Metallic KO. If you've ever seen the CD reissue of the Powertrip album, When We Cut We Bleed, there is a long history of the band with all the details. Powertrip was a really great live band. When we played a show it was always very crazy and I'm still proud of that album. It's very surprising to me that so many people still remember this band and a lot of young kids are now discovering the album. So the legend live on!

GB: Which album are you the most proud of? For me, “Ultra Under” and “I Kill Me” are two of the best punk records ever!
JD:I know it's an easy answer but I like all my albums for different reasons. If I had to pick just one I might say the 7" single I did with Poison Idea, A Tribute To Stiv Bator. We did that recording after Stiv died and because we wanted to show our respect. Stiv was also my friend so it was my way to say goodbye to him also.

GB: Why Motherfucker 666 didn’t last long? In my mind it’s a perfect street rock n roll record, from an underground super group!
JD: Originally, MF 666 was just going to record one single for fun. We were all friends and fans of each others music - Mike Metoff from the Pagans and Keith and Alan from the original Lazy Cowgirls. So we just wanted to play some songs for fun. After the single was a big success Get Hip Records asked us to record a full album so we did that in 2 days. But it's very difficult to continue because we all live in different parts of the country very far away from each other. It was never meant to be a continuing band. Just something special and fun for a short time!

GB: You were also for a year or something, member of the Angry Samoans. I thought that you never recorded something with them, till a found on eBay an LP by Shakin’ Street Records, with you singing some tracks in the studio and some from live shows. Please set the record straight about this.
JD: We recorded the full 2nd Angry Samoans album, Back To Samoa, with me on vocals. When I quit the band to start Powertrip, Metal Mike Saunders rejoined the Angry Samoans and they re-recorded the lead vocals with him. The Shakin' Street release is the original version with me on vocals. It's the same instrumental tracks, just the vocals are different. And the live tracks are from the Angry Samoans with me in New York and playing some songs with the Circle Jerks.

GB: I read somewhere that you didn’t care about file sharing and mp3s and I ‘m sure you’ve been asked about this a thousand times, but I really like to know your opinion for free music exchange.
JD: If its something old, out-of-print or rare I don't care. If it's just a few songs I don't care. But if people are downloading complete new albums when the album is available to buy then I don't agree with that. For my own music I really don't care. If people want to enjoy it then that's the reason I recorded it. I'm okay with it.

GB: The double 7” single you made with the American Soul Spiders, I think it’s one of the better examples of how a punk-rock n roll band, should sound! I also think of the stuff you’ve done together, you and the Lazy Cowgirls, as instant classics! The French TV Killers, backed you up, like they’d be your band for years! How those projects arranged and worked and what do you think about these bands?
JD: I like to record and play and tour with different bands and different musicians... people from different countries and cultures. For me it's just a lot of fun and it's interesting to see how it comes together. I think it would be very hard and boring to be in the same band with the same musicians for 10 year! For all of these projects it is a lot like the MF 666 thing... we just know each others music and want to play some songs together. It's a very natural and easy experience.

GB: What do you know about Greek Rock n Roll? Is there any band from my country that you dig?
JD:I've had some friends in Athens that have sent me some compilation cassettes from Greece and I know there is some great 60's garage style rock. I don't know the names of the bands but I know there is some good music. And it's impossible to find records or CDs from Greek bands in record shops in the USA.

GB:What made you print your own fanzine “Sonic Iguana” and why you stop printing it?
JD: I really enjoy writing about music and bands so I did Sonic Iguana magazine for a few years. But I just got too busy with my own music and my studio work to continue. When I got asked to be a contributing writer for Carbon 14 magazine I decided to stop making Sonic Iguana and to just write a column and reviews for them. So I am still writing.

GB: Why the “Glam Fag” CDs sold only to your fan club members? I download those albums and it was fucking fantastic! Do you have in mind a re-release of these recordings?
JD: This was just recording cover songs of the great bands that I grew up listening and that were an influence on my own music. It was the 70s glam-era before punk in '77... So bands like the Stooges, The New York Dolls, T-Rex and Little Richard... people know these bands very well. But some of the more obscure bands like Smokey, David Werner... I want to introduce this music to my own fans adn I want to show the connection of these bands to the early punk rock of the Pistols and Ramones. Plus, it's just fun to play these songs! There has been some talk about taking the best songs of Vol 1 and Vol 2 and putting them on one vinyl 12" album. That would be very cool!

GB: A couple of years ago, you made a split record with Sweden’s (amazing!) rock n rollers, The Diamond Dogs and it was the most frenetic thing I’ve heard in a very long time! How you met Sulo and the rest of the guys?
JD: I've never met those guys, but again, I know their music and they know my music so it's a natural thing to want to do something together. Sweden and the USA are so far apart in distance that the logical solution is to record some cool songs for a "split" CD together. And I covered one of their songs and they cover one of my songs.

GB: Once you have said, “As far as I’m concerned, there are only two types of music…Good music and bad music!” OK, give an all time top 5 of your favorite bands or records ever and another one, for the worst things you heard!
JD:

Stooges - Funhouse
Alice Cooper - Love It To Death
Mott The Hoople - Brain Capers
Chuck Berry - The Great 28
Rolling Stones - Sticky Fingers
But I could list at least 100 more of my favorite albums. I have a big record collection! For the worst, I don't really pay attention or keep track of what I don't like, but anything that is really just a lot of studio production I hate.

GB: What are you planning now? There are thoughts in your mind for a record or a tour?
JD: There is a new Jeff Dahl acoustic album just released in April. It's called, Battered Stuff. And right now, I am just starting recording of a new album of all short, faster punk rock tunes. We're just starting the sessions in the studio. There are no solid tour plans at the moment but I've been asked to play in Europe in May of '08 but that's still a long time from now...

GB:What’s your opinion for the ’77 British punk rock like the Pistols, the Clash or the Boys? Do you find similar things in the scenes of London and New York?
JD: I love all that old UK punk & pop stuff. My favorites from that era were the Boys, The Adverts and The Vibrators. I still have all those old records! As far as New York goes... I've never lived there so I'm no expert. But I was a big Johnny Thunders fan!

GB: I know you’re a big fan of the New York Dolls, of The Stooges and Radio Birdman. I wonder what your opinion is about their recent reformations and their albums. With the exception of the Dolls, for me the other two records really suck and even the the Dolls cd, was just good. Don’t you think they never should have tried it?
JD: If they're doing it for fun and to try to make some good music then I wish them the best. If it's for money then I'm sure it would be a mistake. But I can't blame them for wanting to try to play again. And yes, it's never going to be the same as it was originally, is it?

GB: What do you think about the closing of CBGB's? Have you ever played or see a gig there?
JD: I did play there at CBGBs several times and it was always a great club. The sound system was fantastic! Even in this club it sounds like you're playing a big concert! It's very sad to see a place with so much history disappear. It's crazy that the City of New York did not make this place a part of the culture of the city.

interview by Mihaliz for GB issue #09_2007

Kristy Krash Majors Interview

2010-02-28T01:11:00.000-08:00

GB: At first, congratulations for your new album “Sex Drugs and Rock n roll”.
KM: Thanks!

GB: Do you wanna tell us a few words about your new album?
KM:I worked on this album for a few years with Keri Kelli and it’s just an awesome album. Every song on it kicks ass!

GB: Did you wrote all lyrics and compose all music by yourself?
KM: I did this record with Keri Kelli. We made some arrangement and lyrical changes together but for the most part it’s all me. Keri is a major musical talent and a great . guy! Thank you bro! I need thank Jani Lane for letting me record 2 of his songs on the album. He is a genius songwriter!

GB: How come there is no record label involved in the release of the album?
KM:I decided to do it myself after getting ripped off by other labels. So I started my own label DIY records and it’s working. I’m making more money and I have full control of what I want to do. I need to thank the fans for there support, .because without them I would be shit!

GB: Why you have chosen such a “cliché” title for your album? Are sex, drugs & r’n’r dead?? KM:It’s a great song on the album and that’s what rock n roll is all about! So lets all have sex, drugs and rock n roll and forget about our problems for a night!

GB: Are there any guests in your album? Or a big surprise of any kind? (cover song etc)
KM:Keri Kelli and Chad Stewart are on the album. They did a great job. As for surprises you’ll have to buy the album to hear!

GB: How about tour plans? I read that you starting touring Europe around March 2007, with Bang Tango and Love/Hate. Any chance on coming to Greece?
KM: Yeah it’s gonna be a kick ass tour with 3 bands. We are trying to add a Greece date.

GB:What do you think of all those big reunions (Motley crue, NY Dolls, Twisted Sister etc.)?
KM: I think it’s great I love the old school rock and punk I grew up with! Cheers to them all!

GB: Which thought does the word 'glam' bring to your mind?
KM: Shit I hate that word! Everything needs to have a label. Man it’s just music and self expression!

GB: In 2003 you have released a tribute to Ramones album? Why especially them?
KM: That was the 1st concert I ever saw when I was 14 years in old NYC. They are the reason I picked up a guitar and started playing. One of the greatest bands of all time that never got the credit they deserved! I wanted pay my respects to them, even though I did a shitty job. I only had an 8 track back then but now I have a full blown pro tools studio and my recording skills are better. Joey , Dee Dee and Johnny RIP.

GB: Are you working on any new projects lately?
KM: Yes I am a new solo record that will be out in late 07 and a new project that will blow people away . More about that when it’s ready!

GB: I read somewhere that you have challenged Steve “sex” Summers on a fight. Is that true, and why?
KM: Yes I did. I challenged him to a UFC style fight in the ring with ref’s etc…..he backed out the pussy. I can’t discuss the details of it because it’s a legal matter right now but it will all come out in a few weeks and I will explain to the fans what has happened!

GB: Continuing from the previous question. Steve “sex” summers is reforming Pretty Boy Floyd and his planning on releasing a new album. What are your feelings about that? Does it make you feel angry that even though you are a founding member of PBF, you are not participating in the band?
KM: Yes Steve pisses me off because he has dragged the PBF name into the ground with revolving band members , etc…. We will see what Steve will be able to do after the lawsuits are settled.

GB: The word GangBang comes from old gangsta movies; nowadays we use it to describe a bunch of people having sex in various compilations. What is your opinion about GangBangs….have you ever participated in one? (if you find this question offensive, please do not answer it.)
KM: Never have . I’ve watched it in porno’s and it looks fucking awesome! Cheers to the Gang Bangs!

GB: Any parting words and where do people can purchase you new “Sex Drugs and Rock n Roll” album?
KM: You can buy a bunch of cool PBF shit and my stuff at www.pbffanclun.com and you can write me and hear my songs at www.myspace.com/kristymajors Thanks much for the support. I appreciate it!

interview by Manoc for GB issue#08 -2007

The Sword Interview

2010-02-07T11:32:00.000-08:00

GB: You first busted out of Austin with a famous performance in the South by Southwest festival a few years ago. Austin does have a reputation as a student, artistic sort of city. Was there any specific sort of rock scene there when you were starting out, or were you on your own?

The Sword: Austin has a very large and diverse rock scene, so when we came along with some good songs played at very loud volumes, the people were totally ready for it. South by Southwest did get us some national attention, but we had lots of fans in Austin before that.

GB: What were your main influences when you first started out?
The Sword: Assuming you mean when I started playing guitar, I listened to lots of Metallica, Slayer, and Pantera because those are the only bands you can get cd's by in the small west Texas town where i grew up. I also loved ZZ Top and Queen. The other dudes listened to Led Zeppelin, Danzig, Sepultura, you know, all the rad bands people listen to.

GB:Whose idea was it to release a split with Witchcraft? Are you fans of their work? Have you heard their new album?
The Sword: That was the brainchild of our label, Kemado, and Witchcraft's label, Rise Above. We did some dates in the UK and Germany with them, and our labels just thought it would be a fun idea. I haven't heard their new album, but I love their first two. Bryan, our bass player, has it and has been singing it's praises.

GB: Classic metal and hard rock seems to be making a comeback these days. There have been new releases recently by you, Witchcraft, High On Fire, Wolfmother, The Answer, even Mastodon to an extent (not to mention older doom/stoner heroes, such as Down, Monster Magnet and Queens of the Stone Age). All these bands do not sound the same, but they seem to me to have some sort of “organic” connection to the seventies (if that makes sense). Why do you think that sort of sound is so popular?
The Sword: We get asked that question a lot, and the truth is there is no answer. I mean, you get inspired by the music you love. And if all that music has been made in the last thirty or forty years, it's hard not to let that influence come through in the way you dial up your amp tone or the way you want your drums to sound when you record them. Basically, it's just a bunch of bands trying to make music that makes them feel the way their old favourite records made them feel when they listened to them as kids. That's just my opinion, though.

GB:Your artwork is very interesting and evocative. How did you decide on it?
The Sword: I'm assuming you mean the artwork for Age of Winters. That was thought up by Conrad Keely from ...Trail of Dead. He mentioned wanting to paint something along those lines when we were on tour together, and we just asked if he'd like to make it the cover of our record. It took some time, but we ended up with something we were very happy with. Our t-shirts are designed by Vance Kelly. He gave our label some samples of his work, which turned out to be so rad that we got him to work on some more serious designs for our tour shirts. We just loved what he did with the ideas we gave him.

GB: Where do the lyrics come from? They seem to relate to fantasy novels (eg. George R. R. Martin’s Song of Ice & Fire stuff) and Norse mythology.
The Sword: That's a good observation. We actually have a song on our upcoming record about the knights in Martin's A Game of Thrones called "Take the Black." J.D. writes all of the lyrics, and he reads lots of Robert E. Howard and Lovecraft, and that sort of imagery works really well with the devastating songs we've been writing lately.

GB: Are you touring to Europe at all?
The Sword: We'll be in the UK in March when our albums comes out there. But there has been talk of us getting a more extensive European tour planned in the summer. Keep and eye out for us.

GB: What are the future plans for the band? When is the next album coming out? The Sword: After our album comes out (18-3-08 in the US), we will be on tour forever. I'm sure we'll be wherever you are before long. Thanks so much for thinking of us for you magazine. We'll have to hang out when we make it out there on tour.

Interview taken by D.Kontogiannis for Gangbang issue #11.

Witchcraft Interview

2010-02-07T11:19:00.000-08:00

GB: You have often mentioned the influence of Pentagram and Roky Erickson in your music. Apart from those giants, what were your other inspirations when you first started out?

Witchcraft: Well we all grew up on listening to Black Sabbath, Led Zeppelin and Deep Purple and
after awhile got interested in other more obscure groups that we found out by talking to rock fanatics at
record fairs and swapping tapes. Bands like Blue Cheer, Atomic Rooster and Captain Beyond have
meant a lot to us.

GB: Are you happy with your working relationship with Lee Dorrian and Rise Above
Records?
Witchcraft: Yeah hes a cool guy. Lee and Will have done a lot for us and are good friends.

GB: Was it fun, touring with Corrosion of Conformity and Orange Goblin? And what was
it like, appearing on stage with Bobby Liebling at the Rock ‘n’ Roll Hotel? I‘ve seen some of 
the footage and it looks really cool.
Witchcraft: Orange Goblin was really fun touring with. it was our first tour and we shared a night liner
with them and Grand Magus . COC we never got round to touring with because the Katrina disaster
in New Orleans happened a week before the tour started so it got cancelled.  Playing with Bobby was
surreal. We had heard rumours a few days before that he was coming to our show in Washington but
we weren’t sure if we should believe it. then we met him and he was a really sweet guy. But very looks
very fragile after the hard life he has been living. Anyway we played to songs with him and he ruled!!

   
GB: Which albums are you listening to a lot these days? Witchcraft: I’m really into Bob Seger at the moment. His early stuff is really heavy. Im also listening to
70s glam rock a lot, like T-rex Slade and The Sweet. Some of their stuff is really cool. We toured with
a US band called Danava who are really good they olay 70s rock with syntherzisers and sound like a
mix between Black Sabbath and Hawkwind. An awesome band!

      
GB: Is it true that you are about to release a split EP with The Sword?
Witchcraft: Yes, I dont know when its going to be out. Probably in the autum. We did a short tour
with them and Clutch last may which was fun.

 
GB: When is your new album coming out?
Witchcraft: Yes its coming out on the  23rd of September.

GB: Will you be using analog 70s equipment for the recording of your next album as well? Is it  complicated, to try and create music that sounds like the vintage albums of the past, but is fresh and  relevant at the same time? Witchcraft: We recorded the album in June at a analog studio in Stockholm called Up And Running
studios. The guy who has the studio has collected vintage equipment for 15 years. I think the analog
recording suites our music, we don’t want to sound like an old band and hopefully we are doing
something relevant and fresh at the same time as we are inspired from the past.

GB: Your lyrics often deal with medieval and fantasy- flavoured subject matter (eg. Her Sisters They  Were Weak and Merlin’s Daughter are prime example). I was wondering whether literature has an  influence in your lyrics. Witchcraft: Well Magnus writes the lyrics and is fond of the fantasy books. But I think a lot of the lyrics
are also about hardship and problems in everyday life as well.

GB: Are there plans for new tour dates? I hope you guys pass through Greece as well (although I assume  it’s not really up to you). Witchcraft: We are doing a US tour in October and after that Japan and Australia and there’s plans for a
European tour soon. Hopefully we will make it to Greece.



Interview by D.Kontogiannis for Gangbang issue #11

Pig Destroyer Interview

2010-02-07T11:01:00.000-08:00

GB: What were your main influences when you first started out?
JR: Assuck, Despise You, Napalm Death, Carcass, a million other bands…

GB:Relapse seems to be calling the shots as far as intelligent heavy music is concerned these days. Does that have something to do with the company’s policy or just a case of a bunch of great bands?
JR:I think that Relapse just has good taste in bands…plus they’re very passionate about the music they put out. They’re obviously great at the business end of things as well, but it’s their loyalty and support that convinced us to sign with them.

GB:Do you intend to experiment in the future like you did with Natasha from the previous album?
JR:I think so…we’re always trying to find ways to shake up the songwriting process and keep things interesting.

GB:The artwork for Phantom Limb is astonishing. Disturbing and ethereal at the same time. How did you end up collaborating with John Dyer Baizley this time?
JR:I’ve admired John’s work for quite some time, both his art and his band Baroness. We wanted something that would be radically different from the last couple records and I thought John would be a good choice. His stuff is still dark but it’s not overtly dark…you have to stare at it for a minute before the creepy shit starts jumping out at you.

GB:I think you have mentioned in the past that you are fans of people like Goblin and John Carpenter (not just as a director, but also as a music composer). Would you ever consider doing the soundtrack for a film and if so, what sort of film would that be?
JR:Scott’s already done the soundtracks for a couple of horror films, but for the life of me I can’t remember the fucking names. He’s awesome at that stuff, I’m sure he’ll be doing more of that in the future.

GB:Do you plan any further collaborations with Matthew Barney?
JR:I hope so…I would really like to have him design the layout of our next record, but he’s a very busy man as you might imagine. He’s a really cool guy, a pleasure to be around.

GB:What are the lyrics in the new album about? Are you still inspired by things such as Dennis Cooper and ANSWER Me!? And do you have a favorite William Burroughs book?
JR:The lyrics are all my negative feelings from thelast two years distilled into 14 grindcore songs…and yes, Dennis Cooper and Jim Goad are two of my favorite writers. Jim Goad’s book “shit magnet” is amazing. As far as Burroughs goes, I’d have to say “place of dead roads” is my favorite, but “port of saints” is pretty badass too.

GB:In the past, there have been crussades in the

media against violent films or rock lyrics and as a result, you occasionally have idiots trying to censor anything, from Marilyn Manson or Alice Cooper to the Basketball Diaries and the Matrix. You touch on that subject with Alexandria and also with Girl in the Slayer Jacket. Have you ever been critisized for the violence in your lyrics?
JR:No, not really…but I’m sure my lyrics must drive somebody crazy. Violence is an inseparable part of human experience, and therefore an inseparable part of art. No amount of media or church or government pressure is ever going to change that. The Bible is filled with violence. Look at Shakespeare…you’d be hard pressed to find a bigger bloodbath than “hamlet”… Unfortunately we have these assholes who feel like they need to “save” everybody from sex and violence and immorality…Fuck those people…they can eat a bag full of dicks.

GB:What are your plans for the immediate future?
JR:Just to get out and play a couple shows…maybe start writing some new songs in the next couple of months. Nothing too exciting…

Interview taken by D.Kontogiannis for Gangbang issue #11

the Quireboys Interview

2010-02-07T07:38:00.000-08:00

GB: You were formed back in the 80’s. After 25 years, how much is changed?
The business has changed a lot. The internet especially luckily all our clothes have come back in fashion and rock n roll will never be out of fashion so things are still pretty good.

GB: If you had the opportunity of travelling back in time. What would have been the one thing you were going to change?
Blyth Spartens would have beaten Wrexham and Kevin Keegan would still be at Newcastle United.

GB: What’s the connection with Dog’s D’amour?
We go way back with the Dogs and I have just recorded an album with Tyler 'Flagrently Acousticly Electrically yours.

GB: From all the bands you have played with which one you had the greatest fun and why?
Rolling Stones - no competition.

GB:Some years ago, I was in

Italy

for vacation and I went to “Gods Of Metal” fest. I experienced for the first time a Quireboys show and I have to say that it was one of the most energetic shows I’ve watched. What keeps the “thing” rolling?
It keeps rolling because we love the music we love touring and the fans still come to the shows and still keep buying the records.

GB:What can we expect from Quireboys in the future?
We have a very busy year planned we will be releasing a covers album with collaborations from established artists and we will be recording a new original album plus plenty of touring.

GB:What has been the main influence for Quireboys?
The Rolling Stones have always been No 1 for us.

GB:Is there any new band that can make any difference?
Planet of Women, our support act on our latest

Tour.

GB:Do you know anything about Greece? You have a lot of fans here that would like to see you live.
Paul always goes on holiday to Greece he loves your country, we would like to come and play live there.

GB:Favourite movie, book.
Movie - Cabaret, Book - Da Vinci Code

GB: Are you writing new material for the next album?
We are always jamming new ideas in soundcheck.

GB:Is it going to be in the same vain like “Well Oiled”?
We are thinking of a bigger production on the next album but nothing has been finalised yet.

GB:If there is anything you would like to share, pls do.
My Debts!

Interview take by -manoc- for Gangbang issue #04 sometime in the year of 2005

John Shirley Interview

2010-02-07T02:39:00.000-08:00

John Shirley is an adventurer, returning from dark and troubled regions with visionary tales to tell.

-Clive Barker

Sometimes reading Shirley, I can hear the guitars, like there's some monstrous subliminal wall-o'-sound chewing at the edges of the text.

-William Gibson

John Shirley is one of the most important contemporary science fiction and horror writers. Along with his friends and collaborators William Gibson and Bruce Sterling, he is considered as one of the “fathers” of the cyberpunk movement and his novels, the Eclipse (A song Called Youth) Trilogy and City Come A-Walkin', have been extremely influential. He has also written many horror novels, including Demons, Crawlers and the splatterpunk classic Wetbones (one of the most unbelievably violent books that I ‘ve had the pleasure of reading). His collection Black Butterflies won the Bram Stoker Award from the Horror Writters of America. He has co- written the script for the film The Crow and contributed lyrics for Blue Oyster Cult. He was the first person to interview Kiss, back when nobody knew them and is also a punk singer and songwriter, having fronted the bands SadoNation, Obsession and the Panther Moderns. His official website is http://www.darkecho.com/JohnShirley/.

GB:What were your major literary inspirations when you started out?

I was as influenced by film makers, painters and musicians as by books—but I read a great deal of JG Ballard, a fair amount of William Burroughs, Louis Ferdinand Celine, Baudelaire, Thomas Hardy and William Faulkner. As a youth I read Poe, Lovecraft, Tolkien, and the other Burroughs, Edgar Rice Burroughs, who affected how I have, for better or worse, structured many stories, I suspect; in later years I read a lot of Jack Vance, Michael Moorcock, Harlan Ellison and Robert Heinlein. In the sixties and early seventies like many people I read a good deal of Vonnegut, who showed me how political or existential ideas could be expressed in fantastic settings, or with strong allegorical symbology without writing something painfully didactic like The Pilgrim's Progress. CS Lewis also modelled method for me, especially in That Hideous Strength. I read politically too—Emma Goldman, and other radical writers. My writing was affected—perhaps to the detriment of my commerciality—by being my steeped in the music of Frank Zappa, Captain Beefheart, and other progressive rock voices; by the influence of dada, and surrealist painters, like Max Ernst, and by film makers like Roeg and Fellini.

GB: Do you think that cyberpunk has run its course as a science- fiction subgenre, or is there still more to be done with the form?

People can still write it well—just as they can still write hard boiled detective fiction based on the 1940s model. But it will have a "pastiche" quality, will seem almost a parody, perhaps, if they don't look for ways to make it fresh. My Eclipse books and City Come A-Walkin' and certain short stories will have to remain my own cyberpunk statements.

GB:You have worked in Hollywood in the past, most notably for the script of The Crow (with David J. Schow and James O’Barr). Was it fun to be involved with a blockbuster, or was it a pain to try and deal with the studio system?

It was not fun when they shot and killed the star of the movie. Brandon Lee was killed by accident, in the course of filming, when the film makers neglected to check the gun that was used in the scene, and thus failed to notice something stuck in the barrel, which was projected by the blank into his heart. This carelessness was a reflection of their values. I would have preferred to write the script alone—I wrote the treatment and first four drafts—and it was very much the Hollywood production mentality that brought in another writer, and that was painful to deal with. However David Schow is a very good writer and actually did great work so that side of it worked out, artistically speaking. The director, Proyas, is a brilliant guy and his DARK CITY is one of the best fantasy films ever made. It's deeply meaningful—a kind of urban Gnostic allegory.

GB: What kind of music have you been listening to lately?

I vacillate between old stuff, like rediscovering the Sex Pistols, listening to the punk channel on Comcast rhapsody (streaming internet radio), listening to Iggy Pop and the better Lou Reed and Sisters of Mercy, the Toadies, Jim Hendrix, Muddy Waters-- and listening to new bands like the Kills, Monster Magnet (a bit "Spinal Tap" sometimes but one of the best bands on the planet anyway), the White Stripes, The Hives, and a million bands and rappers my son plays for me, like Atmosphere. My son Julian is an accomplished Eminem-style rapper RWK Regime (aka Keith Kourage). Of course I still listen to the Blue Oyster Cult, I have a long time loyalty to them—they are the sardonic intellects of hard rock,and virtuoso musicians--and I record my own material (MP3s under "hear John Shirley" at the John Shirley website). There is so much artistic outpouring and so many sources for music now, so much cross pollination, it's overwhelming, it's like the whole world is roaring with creativity, and it's hard to make out any one voice for long.

GB: How did you end up writing lyrics for Blue Oyster Cult (for Heaven Forbid and Curse of the Hidden Mirror)? Are there any plans for a new album?

I was a fan of theirs in 1972 and wrote a novel called Transmaniacon, the title inspired by one of their songs, and they were aware of that; then mutual friends knew they were looking for a new lyricist and hooked me up. I wrote 18 songs for them counting two on soundtracks. Since they're older guys and no longer media-hot, the albums got only a little airplay and almost no critical notices, good or bad. Scarcely anyone knows these new albums exist, though they are available at Amazon and itunes and at major stores. There are, however, plans for a new album—I've given them lyrics and we'll see. I do think that there are at least three songs on the two cds I did with them that would have been hit songs if radio programmers weren't prejudiced against older guys. Even the Rolling Stones, with a bunch of good songs on their new album, aren't getting much airplay, and they're all over tv and filling coliseums. Radio programmers are narrow minded little pussies and people are stupidly prejudiced against older rockers—so I'm starting a band called The Screamin' Geezers, to prove that Old Geezers can still scream. (I'm 52).

GB: The occult often plays a large part in many of your stories. You have been associated with the Church of the Subgenius (popularised through the work of Robert Anton Wilson) and have written an acclaimed biography of legendary philosopher and mystic G. I. Gurdjieff. Do you consider yourself an adept, or is it a matter of research for your work?

Certainly I'm not an adept. And "the occult" is mostly nonsense. Most of the supernatural imagery in my novels, like Demons, is fantasy, is just symbolic for me, or imagery designed to give the reader a great time. But that doesn't mean there isn't a spiritual reality. My opinion is that almost everyone who thinks they're a psychic is imagining it or is a fraud; and people who think they can do magic are filtering objective reality through their subjective assumptions and needs, and in fact they are not doing magic; most "magic" is psychological. Shamanism may occasionally connect certain shamanist adepts (who are rare) to something beyond themselves; it may provide insights from a higher—or at least, another—place. Sometimes. Telepathy occasionally happens. Precognition occasionally happens, in its own good time. But 99.9 per cent of apparent supernatural phenomena—especially channelers and mediums—is the imagination or deception at work. But think of it like this—if you go looking for diamonds, you see mostly quartz. You at first imagine the quartz to be a diamond. Then you give up, realizing you're finding only quartz. But that doesn't mean there are no diamonds. It's just hard to find. You have to work hard to find it. Work is the key word, here. The New Age people are allergic to real spiritual work. The outpouring of interest in the so-called Kaballah represents more deception—self deception and the other kind. It's not so easy. The key to real spiritual achievement and something like what people think of when they think of "the occult", is consciousness. Is an expansion of awareness on three levels at once. Drugs only provide a glimpse. Real achievement in consciousness requires hard work—it's like climbing Everest. I'm still climbing. Gurdjieff is being misrepresented by charlatans—there are good places to learn about him, like the Gurdjieff Foundation. I recommend Vipassana Buddhism, or the more authentic Sufi schools. But be prepared for real work on yourself, over years. As for the church of the Subgenius, it is a satirical "church", designed to take the piss out of institutional religion and as a great humorous art project (www.subgenius.com).

GB: What do you think about the current scandals that rock the Bush administration? Do you think that the neo- cons finally went too far?

I am interested in the fact that the scandals are reaching the major media—for so long much of what Bush got away with was known but not discussed in major American media. The fact that it is now suggests that someone is allowing it. Who? I suspect that there is a faction on the right—perhaps the John McCain faction—that is disgusted with Bush and his greedy cronies. People are starting to wake up to him—to realize that he stole both elections. Now if they would only realize that the Pentagon has been lying about how many non-combatants have died in Iraq. They say 32,000. It's more like 232,000.

GB: Any chance of a sequel to Wetbones? I thought that the Akishra (interdimensional parasitic entities who also appear in a story in Black Butterflies) are of the most interesting- and gruesome- creations in modern horror fiction.

The Akishra make an appearance in John Constantine, Hellblazer: Warlord, the novel I wrote about the Constantine character in Hellblazer comics (as opposed to the version in the Keanu Reaves film), due out in February from Pocket Books. I also wrote a short story that is a partial sequel to Wetbones called "Sweetbite Point". If a publisher asked me to, and offered me an okay deal, I'd write a novel sequel. The paperback edition of Wetbones was flawed by many scanning errors. Somehow I didn’t get a chance to check page proofs. So I'd like to see the book out in a new edition…The Akishra were a parasitic astral worm sort of based on a Hindu legend that suggests that there are spiritual parasites who feed on addicts. I've struggled with addiction much in my life, to drugs and certain behaviors, and so it was written as a kind of catharsis, an outpouring of anger at various things I was going through—at myself and at the world. My writing is often angrier, apparently, than I realize. A writer in Rolling Stone reviewing an album by Slayer compared it to Wetbones saying it had the same quality of burning anger in it! My novel Demons has a lot of that anger at the world—my new novel, The Other End, which I'm writing now, is a pretty angry…but also determinedly hopeful.

GB: You have written John Constantine, Hellblazer: Warlord, a novel about the adventures of legendary comic book magician John Constantine. Some of the most acclaimed comic creators have written about him in the past (Jamie Delano, Neil Gaiman, Warren Ellis, Alan Moore, etc). What was your approach to the character? Will there be a series of novels?

There will be one more novel, Subterranean, and after that we'll see, it depends on sales. My approach was to try and make him the Scouse from Liverpool that he is in the comics—to try and make him as authentically the blond, hard drinking, smoking, cursing, arrogant, suffering, tatty, talented, insightful, tricky John Constantine that he is in Hellblazer. The book has several scenes that take place in the Iraq war by the way—it's about wars and magic…And you know, John Constantine, was born in 1953, has blond hair, was a singer in a punk band, is interested in metaphysics, has self control issues—and all those things are true of me! I feel like he's an alter ego.

GB: Do you have any more books or live shows planned for the near future?

My novel A Splendid Chaos, maybe the weirdest novel I wrote and one of the weirdest anyone wrote, is coming out soon from Babbage Press, and InfraPress, who reissued my novel In Darkness Waiting, is going to do my novel Cellars in a new edition. In Darkness Waiting and my novel Demons have both been optioned for films –the script is being written for IDW. I already mentioned The Other End. The first edition is from Cemetary Dance and we will hopefully sell that to a major publisher, which is how we did it with Demons. The Other End is a novel about the end of the world as we know it, but, like in the REM song, you will "feel fine" about it. Those people who say we will be "left behind" are, in this "other end" of the world, the ones who are left behind. It's a reversal of Judgment Day stories and it's also an inverted horror story—it starts out with horror after horror and each one is made right, in a bizarre imposition of impossible justice. It's a radical, highly allegorical book. It's like, what if you got to decide what happens to this great fascinating mess of a world, if you could redesign it from the ground floor up, would you? As an author—I can!

Interview taken by D.Kontogiannis